Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3615 K.2024/5044

Taraflar arasında İlk Deerce Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen prime esas kazancın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette 13.04.2003 tarihinden işten çıkarıldığı 22.09.2016 tarihine kadar kaynakçı ve montaj ustası olarak çalıştığını; davalı işyerinde 2.200 TL maaş alan ayrıca AGİ, servis ve yemek hizmetinden yararlanan müvekkilinin maaş ve diğer ödemelerin bir kısmının bankadan geri kalan kısmının zarf içinde elden personel müdürü tarafından ödendiğini;

işyerinde normal çalışma saatlerinin 08:00-18:00 saatleri arası olup öğleden önce 15 dakika, öğleden sonra 15 dakika olmak üzere iki defa çay molası ve yarım saatlik öğle arası molası olduğunu, işin yoğunluğuna göre saat 21:00'e kadar fazla mesai yapılmakta olup Cumartesi ve Pazar günleri ise 08:00-17:00 saatleri arasında mesai yapıldığını, yapılan fazla mesailer, hafta sonu çalışmalarının ödemelerinin eksik olarak yapıldığını;

işin yoğunluğuna göre sürekli fazla mesai yapılmakta olup bu mesailerin bazen fabrika içinde, bazen fabrika dışında olduğunu, fabrika içinde yapılan mesailerin bir kısmının ödemesi yapılırken, fabrika dışında ki mesailerin ödemesinin yapılmadığını; her ay fabrika dışında yapılan çalışmaların en az 1 hafta sürdüğünü; bu çalışmaya ilişkin fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini; davacıya fabrika içinde ve dışında yapılan çalışmalara ait fazla mesai ücreti ödenmediği gibi sigorta priminin aldığı ücret üzerinden değil sadece bankaya yatan kısım üzerinden yatırıldığını;

bu nedenle de işyeri tarafından sigorta primlerinin eksik ödenip prime esas kazancın davalı tarafından eksik beyan edildiğini belirterek, davacının işyerinde çalıştığı süre boyunca sigorta prim bedelinin gerçek değer üzerinden tespiti ile tesciline karar verilmesini talep ederek iş bu prime esas kazancın tespiti davasını açtığı anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın müvekkili Kurum yönünden husumet nedeniyle reddi gerektiğini; ayrıca davacının tespitini talep ettiği dönemler için davanın 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra ikame edildiğini, davanın bu yönde reddi gerektiğini; müvekkili Kurumun işverence düzenlenen aylık bordrolara göre prim tahsili yaptığını; işverenin işçiye ödemiş olduğu tüm ücret ve ekleri yasal olarak tutması gereken deftere işlediği şekilde Kuruma bildirilmesi halinde müvekkili Kurumca yapılacak bir işlem bulunmadığını; davanın sadece tanık beyanları ile ispatının mümkün olmadığını belirterek yersiz ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ücretinin bir kısmının banka kanalı ile bir kısmının elden ödendiği iddiasını kabul etmediklerini; elden maaş ödemesinin bulunmadığını; davacının fazla çalışma yapmış ise çalışmalarının bordroda gösterildiğini; davacı yanın dava dilekçesinde belirttiği çalışma sürelerine ilişkin beyanların afaki olduğunu; müvekkiline ait işyerinde haftanın 5 günü 08;00-1800 saatleri arasında mesai yapıldığını, genellikle olmamakla birlikte ve her yıl olmamakla birlikte şayet iş olur ise bazen hafta içi 19:00 veya 20:00'a kadar çalışma yapıldığını;

müvekkili işyerinde milli ve dini bayramlarda çalışma yapılmadığını; davacının maaşlarının Gebze İş Bankası kanalı ile ödendiğini; işyerinde tutulan bordrolarda fazla çalışma sütunu bulunmakta olup bordrolarda yazılan tutarların bankaya yatırıldığını; davacının fesih sırasında işyeri özlük dosyası içerisinde ki ibranameyi ibraname ve feragatname isimli belgeleri imza ettiğini; bu belgeler içinde davacının tüm ücretlerini ve haklarını noksansız olarak aldığını, hiçbir hak ve alacağının kalmadığını kabul ve ikrar ettiğini belirterek davacının davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli, 2021/290 E., 2022/116 K. Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi, 19.10.2022 tarihli, 2022/1118 E., 2022/1891 K. sayılı kararı ile davacının istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.10. Hukuk Dairesinin 11.01.2023 tarih, 2022/14421 Esas, 2023/138 Karar sayılı bozma kararında; Mahkemece dosya kapsamında yazılı delil bulunmadığı, tanıkların davacının tüm çalışma süresi boyunca almış olduğu ücret konusunda beyanda bulunamadıkları anlaşıldığından davacının subut bulmayan davasının reddine yönünde karar verilmiş ise de verilen kararın eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür. Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafından sunulan CD içeriğinin çözümü de yaptırılarak yukarıda açıklanan yasal mevzuat da gözetilmek suretiyle dosya içerisindeki tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 11.01.2023 tarih, 2022/14421 Esas, 2023/138 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda davacı tarafından sunulan CD içeriğinin çözümüne ilişkin bilirkişi raporuna göre kaydı alan kişinin "siz ne bekliyorsunuz?", "sen ne bekliyorsun?" gibi sorular sorduğu,

bekleyen kişilerin de "maaş alacağız", "maaş alacağım", "ben aldım abi gidiyorum" "benim paraya ihtiyacım yok" "maaş alacağız onu bekliyoruz", "herkes otobüs bekliyor, maaş alacağız onu bekliyoruz" şeklinde sözler sarfettikleri, kamera kayıtlarında tarih ve saat damgaları mevcut olmadığı gibi kayıtlara konu yerin davalıya ait iş yeri olup olmadığı ve kayıtlardaki kişilerin de davalı çalışanı olup olmadığının tespit edilemediği,

kamera kaydında davacının maaş miktarına ilişkin herhangi bir veri bulunmadığı göz önüne alındığında davacı tarafından sunulan CD deki kamera kayıtlarının da davacının ücretinin tespiti noktasında somut deliller içermediği, davacının ücretinin tespiti konusunda yazılı delil bulunmadığı, tanıkların davacının tüm çalışma süresi boyunca almış olduğu ücret konusunda somut beyanlarda bulunamadıkları anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğini gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.01.2010 - 31.12.2010 döneminde aylık net 900 TL 01.01.2011 - 31.12.2011 döneminde aylık net 1.100 TL, 01.01.2012 - 31.12.2012 döneminde aylık net 1.250 TL, 01.01.2013 - 31.12.2013 döneminde aylık net 1.450 TL, 01.01.2014 - 31.12.2014 döneminde aylık net 1.600 TL, 01.01.2015 - 31.12.2015 döneminde aylık net 1.600 TL,01.01.2016 - 31.12.2016 döneminde aylık net 2.200 TL, ücret ile çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin 1 inci fıkrası,

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,