Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3906 K.2024/4534

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait ... Pastanesi işyerinde servis ve satış elemanı olarak 09.03.2017 tarihinde başladığını, işe girişinin 14.04.2017 tarihinde yapıldığını, müvekkilinin sürekli ve kesintisiz çalışmasına rağmen haberi olmaksızın işveren tarafından işe giriş çıkışlarının yapıldığını beyanla, müvekkilinin işe başlama tarihinin 09.03.2017 olduğunun ve çalışmasının sürekli ve kesintisiz olarak devam ettiğinin, Ekim 2018 tarihine kadar çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davacının 14.04.2017 tarihinde işe başladığını ve işe girişinin Kuruma bildirildiğini, işe giriş ve çıkışlarının davacının kendisinin işten ayrılması nedeniyle gerçekleştiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığı hususunun tespit edilmesi gerektiğini, davacının iddiasını ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; tüm dosya kapsamı ve rapor içeriğine göre; davalı, davacı ve komşu işyeri tanıklarının birbiriyle çelişkili ifadeleri, bir kısmının davacının kesintisiz çalıştığını beyan etmesi karşısında bir kısmının aralıklı çalıştığını beyan etmesi, davacının tam olarak işe giriş ve çıkış tarihleri konusunda açık hesaplamaya elverişli beyanlarının olmamasına rağmen davalı asilin dilekçesi ekinde sunmuş olduğu evrak içeriğine göre, davacının 15.01.2018 tarihinde 300,00 TL aldığı, bu tarihte sigorta girişinin bulunmadığı.

15.03.2018 tarihinden elden 1.600,00 TL almasına rağmen bu tarihte de sigorta kaydının bulunmadığı.

09.06.2018 ve 20.05.2018 tarihlerinde 500,00'er TL aldığı, ancak yine sigorta bildiriminin bulunmadığı, sigorta kaydı bulunmadığı dönemlerde alınan ücretlerin fiili çalışmaya karine teşkil edeceği, davacının babasının vefatı üzerine 20 gün kadar çalışmadığının kabul edildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne, davacının 14.03.2017-10.10.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde asgari ücret ile çalıştığı, 01.01.2018 - 07.05.2018 tarihleri arasında 37 gün ve 20.05.2018 - 10.10.2018 tarihleri arasında 130 gün olmak üzere toplam 167 gün prime esas çalışma gününün Kurum'a bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davalı tarafın yargılamanın hiçbir aşamasında kendini bir vekille temsil ettirmemesi sebebiyle vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında.

6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinde yer alan, incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak, kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, istinaf yoluna başvuran davacı vekilinin istinaf dilekçesinde yer verdiği itirazların yukarıda sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olduğu, ancak bu hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ...

Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 08.06.2021 tarih, 2019/26 Esas ve 2021/115 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işveren ...'e ait 1148931.48 sicil sayılı işyerinde 14.04.2017 - 31.12.2017 tarihleri arasında 257 gün, 01.01.2018 - 07.05.2018 tarihleri arasında 127 gün,

20.05.2018 - 10.10.2018 tarihleri arasında 141 gün olmak üzere toplam 525 gün hizmet akdine dayalı olarak sürekli ve kesintisiz asgari ücretle çalıştığının ve bu çalışmalarından 01.01.2018 - 07.05.2018 tarihleri arasında 37 gün ve 20.05.2018 - 10.10.2018 tarihleri arasında 30 gün olmak üzere toplam 67 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri Davalı ..., çalışmanın ispatlanamadığını, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 09.03.2017-2018/Ekim döneminde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,