Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/3980 K.2024/6662

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı ...'in geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Hadi Kandemir cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "Davanın kabulüne, davacının 01.07.2017 tarihli iş kazısına ilişkin maluliyet oranının %17 olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, davalının maluliyet oranının %17 olmasının mümkün olmadığını, orantısız ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davalının ekonomik geleceğinin sarsılmadığını, çalışma gücünün azalmasından veya kaybedilmesinden doğan bir zararının bulunmadığı gerekçelendirilerek,

maluliyet oranının çelişkiden uzak yeni maluliyet oranının tespiti talep edildiğini, açıkça görülmektedir ki Mahkemeden tespiti talep olunan husus davalı ...'in maluliyetinin %17'den düşük olduğunu, yargılama sonucunda verilebilecek kararlar ya davanın kabulü ile yeni ve %17'den daha düşük maluliyet oranının tespit edilmesi aksi halde davanın esastan reddedilmesini, ancak yerel Mahkemenin davayı kabul kararı vererek %17 maluliyet oranı tespit etmesi nedeniyle hüküm fıkrası çelişkili olduğunu, aynı zamanda Mahkeme taleple bağlı kalmadığından bu nedenle de karar usulen hatalı olduğunu,

bu nedenlerle Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılarak, maluliyet oranının %17'den düşük olduğunun tespitini talep ettiklerini, işbu nedenlerle istinaf başvurularının kabulü ile Yerel Mahkeme kararı kaldırılarak, davalı sigortalı ...'in maluliyet oranının dava dilekçelerindeki itiraz edilen hususlar uyarınca tespit edilmesine karar verilmesini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkili Kurum İstanbul Kurum Sağlık Kurulu 09.02.2018 tarih 463 sayılı Kurum Sağlık Kurulu tarafından sigortalı ...'in iş göremezlik derecesi %11 olarak belirlendiğini, başka birinin sürekli bakımına muhtaç olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, müvekkili Kurum işlemleri usul ve yasaya uygun olduğunu, maluliyet oranının tespitinde Kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporların esas alınacağı gerek 506 sayılı Kanun'da gerekse de 5510 sayılı Kanun'da düzenlendiğini, verilen maluliyet kararlarına karşı Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz edilebilir,

bu kurul kararları kesin olup müvekkili Kurumu başkaca sağlık tesisinden verilen kararlar bağlamayacağını, sigortalının maluliyet oranı ile ilgili Yüksek Sağlık Kurulu Kararı mevcut olup, maluliyet oranı kesinleştiğini, Yerel Mahkeme tarafından verilen 2021/107 E.-2021/242 K. sayılı kararda...." SGK'nın işverene karşı açmış olduğu Gebze 7. İş Mahkemesinin 2020/113 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde ise; davalı Kurumun %11 maluliyet üzerinden dava açtığı, dava dilekçesinde ve yargılamanın ilerleyen safhasında daha üst bir maluliyete ilişkin herhangi bir talebin olmadığı,

ilgili dosyada maluliyet oranın ve SGK talebinin %11 üzerinden olduğu, ATK 3. İhtisas ve ATK 2. Üst Kurul raporlarının ise kesin delil niteliğinde bulunduğu, davacının maluliyet oranı, meydana gelen olay dolaysıyla %17 olarak tespit edilmiş ise de SGK tarafından açılan davada %11 maluliyet oranın kabul edilmesi ve buna göre talepte bulunulması dikkate alındığında davacının %11 lik maluliyet oranına itiraz ettiği ve sigortalının maluliyet oranının %11 in üzerinde olduğu anlaşıldığından davacı hakkında açmış olduğu davada aleyhe hüküm verilmesi mümkün olmadığından rücuen tazminat davasına konu olayda sigortalının maluliyetinin ATK raporları

uyarınca %11 in altında olmadığı kesin olarak tespit edildiğinden, açılan davanın reddine" şeklinde hüküm kurulduğunu, BAM kaldırma kararı sonrası Yerel Mahkeme tarafından müvekkili Kurum Yüksek Sağlık Kuruluna yeniden yazı yazılmış olup.

YSK Düzce İl Müdürlüğünden gelen 01.03.2023 tarih 2023/4882 sayılı YSK raporunda da sigortalı ...'in iş göremezlik derecesi %11 olarak belirlendiğini, başka birinin sürekli bakımına muhtaç olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, tüm bu tespit ve değerlendirmelere rağmen Yerel Mahkeme tarafından davacının maluliyet oranın %17 olduğuna dair karar verilmesini yerinde bulmadığını, müvekkili Kurum aleyhine hükmedilen yargılama gideri ve vekalet ücreti de yerinde olmadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

3.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; usulü kazanılmış hakka dikkat edilmediğini, talebin aşıldığını, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini, davanın konusuz kaldığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dava işveren tarafından Yüksek Sağlık Kurulunca davalı ...'in iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %11 olarak tespitine itiraz ve yeni sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin olup Mahkemece davanın kabulü ile maluliyet oranının %17 olduğunun tespitine ilişkin Mahkeme kararı taraflarca istinaf edilmiştir.

Bu tür davalarda davanın kabulüne karar verilmesi halinde SGK tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranından daha az bir oranın tespitine karar verilmesi gerekir. Mahkemece "davanın kabulüne" denildikten sonra SGK tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranından daha fazla bir oranın tespitine karar verilmesi birbiriyle çelişkili olup hatalıdır. Bu nedenle davacı tarafın istinaf başvurusu açıklanan nedenlerle haklıdır.

Davacı tarafça ... tarafından tespit edilen %11 oranındaki sürekli iş göremezlik oranının yüksek olduğu belirtilerek orana itiraz edilmiştir.

Mahkemece hak sahipliği dosyası kapsamında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan raporlarda sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %17 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda usulüne uygun olarak yapılan inceleme kapsamında, sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranının %11'den az olmadığının anlaşılması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur... " gerekçesiyle;

"I-Tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulüne, HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

II- Davanın reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; fiziki muayene yapılması gerektiğini, ATK raporunun yetersiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,