Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4141 K.2024/6332

Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılık tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 26.07.1991-31.12.1994 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini ve yapılandırmadan yararlanması gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verimesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararda belirtildiği üzere, davacının Bağ-Kur'un 29.01.2001 varide no ile kaydına girmiş Bağ-Kur Giriş Bildirgesi verildiğini, davalı Kurumun 17.10.2001 tarih ve 81432 sayılı yazısı ile 04.10.2000 tarihi itibariyle Bağ-Kur sigortalılığının başlatıldığının bildirilmesine rağmen ret kararının gerekçesinde, davacının 26.07.1991-31.12.1994 tarihleri arasında vergi kaydı olduğunu, bu kayıt dışında 1479 sayılı Kanun'un geçici 18 inci maddesi kapsamında Kuruma yazılı olarak başvurusu olmadığının belirtildiğinin görüldüğünü, bu ifadeler değerlendirildiğinde kararın çelişkili olduğunu,

Yargıtay ve İstinaf Kararlarında; “…4956 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri varsa vergide kayıtlı olan süreleri için bağ-kur kapsamına alınması” gerektiğinin belirtildiğini, davacının 02.08.2003 tarihinden önce 29.01.2001 tarihinde Bağ-Kur tescilinin yapıldığı ve 26.07.1991 tarihli vergi kaydı yerine 04.10.2000 tarihi itibariyle sigortalılığının başlatıldığı göz önüne alınarak, örnek kararlara göre, davanın kabul edilmesi gerektiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut olayda, davacının dosya içerisine alınan sigorta kayıtlarından 29.08.2001 tarihli Bağ-Kur giriş bildirgesi bulunduğu, davacının Bağ-Kur giriş bildirgesinin 02.08.2003 tarihinden önce Kuruma intikal ettiği, Trabzon Vergi Dairesi Başkanlığı'nın yazısına göre dava konusu edilen 26.07.1991 -31.12.1994 tarihleri arasında vergi kaydı olduğu, tescil tarihinin 02.08.2003 tarihinden önce olması nedeniyle vergi kaydı bulunan dönem yönünden sigortalılığının tespitini isteyebileceği anlaşılmaktadır." gerekçesiyle, "1-Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına, esas hakkında yeniden karar verilmesine,

Davanın kabulüne, davacı ...'un 26.07.1991-31.12.1994 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun'a tabi zorunlu Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline, davacının 7326 sayılı Yapılandırma Kanunu'ndan yararlandırılması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,