Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4167 K.2024/5648

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin asıl dava dosyasının dava dilekçesinde 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep ettiği, aynı davacının aynı davalılara karşı birinci birleşen dava dosyasının dava dilekçesinde davacı vekilinin 1.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istediği, aşamalarda 22.03.2019 tarihli bilirkişi hesap raporunda davacının maddi zararının 219.977,16 TL olarak belirlendiği, raporun davacı vekiline 03.04.2019 tarihinde elektronik tebligat yöntemi ile tebliğ edildiği, davacı vekili aynı gün ıslah talebi olarak adlandırdığı bir dilekçe verdiği,

bu dilekçede davacı vekilinin "22.03.2019 tarihli tazminat hesap bilirkişi raporunda da belli olduğu üzere, davacının almaya hak kazandığı maddi tazminat miktarı belli olmuştur." diyerek maddi tazminat istemini 219.977,16 TL’ye arttırdığı, davacı vekilince hesap raporuna itiraz edilmediği, davacı vekilinin davalı .... vekilinin hesap raporuna itiraz dilekçesine karşı verdiği 09.04.2019 tarihli cevap dilekçesinde “Tazminat hesabı, hesaba veri oluşturan ücret temelleri, yaşama tablosu, iş göremezliğin doğru yansıtılması,

kapitalizasyon işlemi ve ilgili diğer unsurlar yönünden hukuka ve müktesebata uygun şekilde yapılmıştır.” şeklinde beyanda bulunduğu, sonrasında davacı vekilinin değişen asgari ücretler nedeniyle yeni bir hesap raporu alınmasına yönelik talebi üzerine alınan 08.03.2021 tarihli hesap raporunda davacının maddi zararının 356.071,87 TL olarak hesaplanması üzerine davacı vekilinin ...

Genel Müdürlüğü'ne karşı ikinci birleşen davayı açarak137.094,71 TL daha maddi tazminat talep ettiği, İlk Derece Mahkemesi'nce asıl ve birleşen davalar hakkında tek hüküm kurulmak suretiyle davalı ....'nin teslesül dahilindeki sorumluluğu 219.977,16 TL ile sınırlı olmak üzere davacı lehine 356.071,87 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, anılan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili ile davalı ...

Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesi'nce istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği,

Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 378.290,00 TL olduğu anlaşıldığına göre davacının maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında kurulan hükümlerin temyiz eden taraflar yönünden ayrı ayrı temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı açıktır.