Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4404 K.2024/4776

Taraflar arasındaki iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in davacıya ait iş yerinde çalıştığını, 12.04.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle Bursa 9. İş Mahkemesinin 2014/670 E. sayılı dosyası ile davacı işveren aleyhine açtığı maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sırasında alınan raporlarda meslekte kazanma gücünde kayıp bulunmadığının belirlendiğini belirtmek sureti ile davalı ... Erdemirin 12.04.2012 tarihli kazadan kaynaklı sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Behcet Erdemir davaya cevap vermemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle Kuruma başvuru zorunluluğunun bulunduğunu, davalı ...'in dava dışı ...

Mutafoğullarına ait iş yerinde 07.06.2006 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %10 olarak belirlendiğini, yine davalının 12.04.2012 tarihinde davacı ...'ya ait iş yerinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %9,3 olarak tespit edildiği ve her iki iş kazasından sigortalının iş göremezlik oranı birleştirilmek suretiyle %18,55 olarak kabul edildiğini,

müvekkili Kurumun taraf olmadığı Bursa 9. İş Mahkemesinin 2014/670 Esas sayılı dosyasından alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3.İhtisas Kurulu raporunu ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporlarında sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı değerlendirmelerini kabul etmediklerini ve kaldı ki söz konusu raporların Kurumu bağlamadığını, kural olarak yalnızca Yüksek Sağlık Kurulunca verilen kararın Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte olduğunu, davacı tarafın talepleri ile sigortalının maluliyet oranının güncellenmesinin hukuken de mümkün olmadığını,

davanın niteliği gereği re'sen ataştırma ilkesinin geçerli olmaması da göz önünde bulundurularak bu yönde oluşacak taleplere muvafakat etmediklerini beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında celp edilen Kurum kayıtlarının ve Bursa 9.İş Mahkemesinin 2014/670 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde, ...'in 12.04.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle düzenlenen 23.06.2014 tarihli ve 016659 sayılı Kurum sağlık kurulu raporunda, sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %9,3 olarak tespit edildiği ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği,

yine 23.06.2014 tarih ve 016660 sayılı Kurum sağlık kurulu raporunda, Kurum sigortalısı ...'in 07.06.2006 ve 12.04.2012 tarihinde geçirdiği iş kazaları nedeniyle sürekli iş göremezlik oranları hakkında birleştirme kararı verilerek balthazard formülüne göre sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %18,55 olarak tespit edildiği ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği,

Kurum sigortalısı ...'in 12.04.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle Kurum sigortalısı tarafından davalı ... aleyhine açılan Bursa 9.İş Mahkemesinin 2014/670 Esas sayılı maddi ve manevi tazminat dosyasında, alınan SSYSK raporunda , sigortalının 12.04.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %9,3 olduğu ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, davalının itirazı üzerine dosyanın ATK 3.İhtisas Kuruluna gönderildiği,

ATK 3.İhtisas Kurulu raporunda, 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında fonksiyonel maluliyetine neden olacak derecede araz bırakmadığından sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığına karar verildiği, işbu sefer dosyanın ATK 2.Üst Kuruluna gönderildiği,

ATK 2. Üst Kurulu raporunda, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararında belirlenen oran ile Adli Tıp İkinci Üst Kurulu kararı arasındaki farkın SSYSK kararına esas teşkil eden muayene bulgularının, Uludağ Üniversitesi Hastanesinin 22/03/2017 tarihli raporunda ve Kurulun 08.03.2019 tarihli muayenesinde tespit edilen bulgularla farkından kaynaklandığı, kişinin klinik bulgularında geçen zaman içerisinde düzelme olmasının tıbben beklenen bir durum olduğu, Uludağ Üniversitesi Hastanesinin rapor tarihi olan 22.03.2017'ye kadar SSYSK kararının kabulü gerektiğine karar verildiği,

Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan rapor ile çelişkinin giderildiği ve uyuşmazlığa son verildiği anlaşılmakla ATK 2.Üst Kurulu raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davalı Kurum sigortalısı ...'in 12.04.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle 22.03.2017 tarihine kadar meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 9.3 olduğuna, 22.03.2017 tarihinden sonra meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 0 olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

1.Davacı vekili, istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi ile hüküm kısmının açıkça çeliştiğini, gerekçe kısmında belirtilen hususların; davanın haklılığını ve tam kabulü gerektiğini gösterdiğini, bu nedenle hüküm kısmında "davanın kabulüne" yerine "davanın kısmen kabulüne" yazılarak, haklı olduğu davada davacı aleyhine yargılama giderine ve vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı olan diğer davalı ...'in 12.04.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle %9.3`oranında iş göremez durumuna gelmesi ve öncesinde 07.06.2006 tarihinde geçirdiği iş kazası sebebiyle %10,2 maluliyetinin bulunması sebebiyle Kurum tarafından her iki iş kazasından toplamda %18,55 birleşen maluliyet oranı tespit edildiğini ve 27.04.2015 tarihinden geçerli olarak birleşen %18,55 maluliyet oranına göre gelir bağlandığını, davalı Kurumca tespit edilen maluliyet oranının geçerli olduğunu, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; davalı sigortalı tarafından, dava konusu iş kazasından dolayı maddi ve manevi tazminat istemi ile davacıya karşı açılan dava nedeniyle Bursa 9. İş Mahkemesinin 2014/670 E. sayılı dosyasında anılan yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapılması, Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun bu konuda son merci olması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte bulunması, davacı işverenin taraf olarak yer aldığı anılan dosyada düzenlenen raporlara itibar edilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gibi bu durumun;

yargılamanın makul sürede sonuçlandırılması ve usul ekonomisi ilkelerine de uygun düşmesi, davacının Kuruma yaptığı başvuruya Osmangazi Sosyal Güvenlik Merkezinin 13.03.2020 tarihli yazısı ile olumsuz cevap verilmesi, davacı işveren tarafından eldeki davanın da; davalı sigortalının iş kazasından ötürü hiç sürekli iş göremezliğe uğramadığının tespiti istemiyle açılmış olması hep birlikte değerlendirildiğinde, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden yerinde bulunmayan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının, alt işveren kaydı ile yapımını üstlendiği Sabire Kerto ve hissedarlarına ait inşaat iş yerinde çalıştırdığı davalı ...'in 12.04.2012 günü iç mekan duvar sıvama işini yaptığı esnada düşme sonucu geçirdiği iş kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,