Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4411 K.2024/5936

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun reddine, davalı ve feri müdahil vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.10.1995 ile 30.10.2008 tarihleri arasında davalı yanında aralıksız çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tespitini istediği dönem ile dava açılış tarihi dikkate alındığında davada hak düşürücü sürenin geçmediği, davalı işyerinde sezonun yoğun olduğu dönem olan 01 Mayıs-30 Kasım arasında davacının pazar günü tam gün, cumartesi ve hafta içi olmak üzere haftada iki gün 19:00-23:00 saatleri arasında 8 saat olmak üzere haftada 32 saat yani 4 gün çalıştığı, pazar günü tam günlük çalışmasıyla birlikte ayda 8 gün çalışmış olacağı,

kış dönemi olan 01 Aralık- 01 Mayıs ayları arasında da ayda iki düğün olduğu ve yine aynı şekilde 19:00-23:00 saatleri arasında kısmi süreli (part-time) olarak 8 saat yani 1 gün çalışmış olacağı, davacının, kurumun 1002177.27.01 sicil sayılı dosyasında işlem gören davalı şirkete ait işyerinde, Kuruma bildirilen sürelerin tespitinde hukuki yarar olmadığından, Kuruma bildirilen süreler ile ramazan ayı dışındaki süreler dikkate alınarak,

01.10.1995-30.11.1995 tarihleri arasında 16 gün, 01.12.1995-30.04.1996 tarihleri arasında 3 gün, 01.05.1996-30.11.1996 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.1996-31.01.1997 tarihleri arasında 1 gün, 06.03.1997-30.04.1997 tarihleri arasında 2 gün, 01.05.1997-30.11.1997 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.1997-30.04.1998 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.1998-30.11.1998 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.1998-30.04.1999 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.1999-30.11.2000 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.2000-30.04.2001 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.2001-30.11.2001 tarihleri arasında 52 gün, 01.12.2001-30.04.2002 tarihleri arasında 5 gün,

01.05.2002-30.11.2002 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2002-30.04.2003 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2003-30.11.2003 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2003-30.04.2004 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2004-30.11.2004 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2004-30.04.2005 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2005-30.11.2005 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2005-30.04.2006 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2006-30.11.2006 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2006-31.12.2006 tarihleri arasında 1 gün kısmi süreli ( part-time) iş sözleşmesi ile kurum kayıtları ile çelişmeyecek şekilde hizmet akdine dayalı, günün asgari ücreti üzerinden çalıştığı,

bu tarihler dışındaki sürelerin ise tereddüte mahal vermeyecek şekilde ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili, reddedilen dönem yönünden de kabul kararı verilmesi gerektiğini, Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili ,tanık anlatımlarının çalışılan süre ile sınırlı değerlendirilmesi gerektiğini, davacının 2000-2002 ve 2006-2007 arasında davalı düğün salonunda çalışmadığını sabit olduğunu, davacı ile davalı şirket arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, müzisyen ekip tarafından toplanılan parayı kendi aralarında paylaştıklarını, Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

3.Fer'i müdahil vekili, hak düşürücü sürenin dikkate alınmadığını, mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işe giriş bildirgesi tarihi olan 01.02.1997 öncesi dönem hak düşürücü süreye uğradığından bu şekilde karar verilmesi gerekirken davanın bu dönem yönünden de kabulüne karar verilmesinin hatalı bulunduğu,

davalı işyerinde sezonun yoğun olduğu dönem olan 01 Mayıs-30 Kasım arasında davacının pazar günü tam gün, cumartesi ve hafta içi olmak üzere haftada iki gün 19:00-23:00 saatleri arasında 8 saat olmak üzere haftada 32 saat yani 4 gün çalıştığı, pazar günü tam günlük çalışmasıyla birlikte buna göre ayda 8 gün çalışmış olacağı, kış dönemi olan 01 Aralık- 01 Mayıs ayları arasında da ayda iki düğün olduğu ve yine aynı şekilde 19:00-23:00 saatleri arasında kısmi süreli (part-time) olarak 8 saat yani 1 gün çalışmış olacağı, davacının, kurumun 1002177.27.01 sicil sayılı dosyasında işlem gören davalı şirkete ait işyerinde,

Kuruma bildirilen sürelerin tespitinde hukuki yarar olmadığından, Kuruma bildirilen süreler ile ramazan ayı dışındaki süreler dikkate alınarak, bilirkişice yapılan kısmi sürelere ilişkin yapılan hesaplama esas alınarak kurulan hükmün yerinde görüldüğü gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunu reddine, davalı vekili ve feri müdahil vekillerinin istinaf başvurularının kabulüyle, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, davacının 01.10.1995-30.01.1997 arası dönem yönünden talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddine,

davacının kurumun 1002177.27.01 sicil numaralı dosyasında işlem gören davalı işverenliğe ait işyerinde, kuruma bildirilen günler haricinde.

06.03.1997-30.04.1997 tarihleri arasında 2 gün, 01.05.1997-30.11.1997 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.1997-30.04.1998 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.1998-30.11.1998 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.1998-30.04.1999 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.1999-30.11.2000 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.2000-30.04.2001 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.2001-30.11.2001 tarihleri arasında 52 gün, 01.12.2001-30.04.2002 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2002-30.11.2002 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2002-30.04.2003 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2003-30.11.2003 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2003-30.04.2004 tarihleri arasında 5 gün,

01.05.2004-30.11.2004 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2004-30.04.2005 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2005-30.11.2005 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2005-30.04.2006 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2006-30.11.2006 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2006-31.12.2006 tarihleri arasında 1 gün kısmi süreli iş sözleşmesi kapsamında kurum kayıtlarıyla çelişmeyecek şekilde hizmet akdine dayalı olarak, sigorta primine esas kazancın alt sınırından çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, hizmetin geçtiği yılın sonundan dava tarihine kadar 5 yıl geçtiğini, davanın hak düşürücü süre yönünde tamamen reddedilmesi gerekirken Mahkemece davanın kısmen kabulü yoluna gidilmesinin hatalı olduğunu, dinlenilen tüm tanıkların yapılan işin sezonluk bir iş olduğunu, ücretlerini ortaya atılan bahşişlerden aldıklarını beyan ettiğini, davacının, yaptığı işe karşılık ücretini hem davalıdan almadığını, toplanan bahşişlerden aldığını, hem de davalının emir ve talimatı altında çalışmadığını, yeterli tanık dinlenmediğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesidir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,