Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4422 K.2024/5045

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette 11.11.2008 tarihinde işe başladığını ve işe başladığı tarihten itibaren davalı şirketin ihale yolu ile Akbank A.Ş.'den aldığı temizlik işi için Bostanlı Şubesinde çalışmaya başladığını, bu çalışmaların 10.02.2014 tarihine kadar devam ettiğini, 11.11.2008-31.01.2014 tarihleri arasında tam zamanlı, 01.02.2014-10.02.2014 tarihinde geçen kısmın ise kısmi süreli olduğunu, ancak çalışmaların Kuruma 26.01.2009 tarihinden itibaren kısmi süreli olarak bildirildiğini, 11.11.2008-31.01.2014 tarihleri arasında geçen kısmın tam zamanlı, 01.02.2014-10.02.2014 tarihleri arasında geçen kısmın ise kısmi zamanlı olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacı ile müvekkili işveren arasında yapılan hizmet akdi gereği davacının temizlik elemanı olarak işe alındığını, haftada 5 gün ve günde 2 saat olmak üzere part time çalıştırıldığını, bu hususların hizmet sözleşmesinde de yer aldığını, davacının çalışmalarının 26.01.2009 tarihinden itibaren Kuruma bildirildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığının belirlenmesi gerektiğini, davanın kamu düzenini ilgilendirdiğini, bu nedenle titizlik ile araştırılması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesini 25.10.2019 tarih, 2016/304 Esas ve 2019/343 Karar sayılı Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulü ile 11.11.2008-25.01.2009 dava dönemi itibariyle hizmet tespit talebinin reddine, 26.01.2009-31.01.2014 dava dönemi itibariyle hizmet tespit talebinin kabulüne, [TCKN] TC ve 3501200901687 SS no.lu davacı ...'in davalı şirkete ait 1252740.35 sicil sayılı işyerinde 26.01.2009-31.01.2014 tarihleri arasında tüm süreli 1805 gün çalıştığı 616 günlük çalışmanın Kuruma bildirildiği, Kuruma bildirilmeyen günlerin 1189 gün olduğunun tespitine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

Davalı vekili ile fer'i müdahil vekili istinaf yolu ile dilekçesinde, kararın bozulmasını talep etmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi 31.03.2022 tarih 2020/73 Esas, 2022/706 Karar sayılı kararı ile davalı ve fer'i müdahil Kurumun istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/9046 Esas, 2022/12300 Karar sayılı bozma kararında; dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına 26.01.2009-17.02.2014 tarihleri arası davalı işveren ... Sosyal Hizmetler A.Ş. tarafından kısmi bildirim yapıldığı anlaşılmakla; davacının 2009 -2014 dönemine ait ücret pusulaları ve puantaj kayıtları getirtilerek öncelikle iş bu belgelerin imzalı olup olmadığı hususu araştırılmalı; davacıya sorulmak suretiyle imzaların kendisine ait olup olmadığı belirlenip, şayet bu imzalar kendisine ait ise imzalı pusulaların dikkate alınması, aksi taktirde imza inkarı söz konusu ise ve de inceleme sonucu imzaların geçersiz olduğu belirlemesi yapılır ise bu husus değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyulmuş, davalı şirket vekiline bozma ilamında belirtildiği gibi 26.01.2009-17.02.2014 tarihleri arasındaki dönem bakımından davacıya ait ücret pusulaları ve puantaj kayıtlarını sunması için 2 haftalık kesin süre verilmiş, ayrıca bu yönde davalı şirkete müzekkere yazılmış ve dosyaya 12 aylık rapor şeklinde kayıt sunulduğu görülmüş ve bilirkişiden ek rapor alınmış olup ek rapordan da anlaşılacağı üzere bozma ilamından sonra davalı işveren vekilince sunulan 2009-2014 tarihleri arasındaki fotokopi niteliğindeki personel 12 aylık raporların,

yine davacıya ait ücret bordrolarında herhangi bir imzanın yer almadığı, dolayısıyla söz konusu kayıtlarda davacının imzası yer almadığı için tam gün çalışma esas alınarak hesaplama yapılması yoluna gidilerek 26.01.2009-31.01.2014 dönemi itibariyle davacının davalı işyerinde tam süreli olarak 1805 gün olarak çalıştığı, 616 günün Kuruma bildirildiği, 1189 günlük sürenin ise Kuruma bildirilmediği anlaşılmakla;

davanın kısmen kabulüne 11.11.2008-25.01.2009 dava dönemi itibariyle hizmet tespit talebinin reddine, 26.01.2009-31.01.2014 dava dönemi itibariyle hizmet tespit talebinin kabulüne, [TCKN] TC ve 3501200901687 S.S. no.lu davacı ...'in davalı şirkete ait 1252740.35 sicil sayılı işyerinde 26.01.2009-31.01.2014 tarihleri arasında tüm süreli 1805 gün çalıştığı 616 günlük çalışmanın Kuruma bildirildiği, Kuruma bildirilmeyen günlerin 1189 gün olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil vekili; yazılı delille ispat gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 11.11.2008-31.01.2014 tarihleri arasında geçen kısmın tam zamanlı, 01.02.2014-10.02.2014 tarihleri arasında geçen kısmın ise kısmi zamanlı olduğunun tespiti istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 200 ve 202 nci maddeleri,

2-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun geçici 72 nci maddesi uyarınca, 01.10.2008 tarihi öncesi isteme ilişkin davanın yasal dayanağı mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Fer'i müdahil vekillinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,