Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4845 K.2024/7394

Taraflar arasındaki davalının geçirdiği iş kazası ile maluliyeti arasında illiyet bağı bulunmadığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının davacı işverenliğe ait işyerinde çalışmakta iken 05.06.2014 tarihinde iş kazası geçirdiği, geçirdiği iş kazası neticesinde Kuruma müracaat ederek iş göremezlik derecesinin tespiti talep ettiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 29.06.2016 tarih 51/9368 sayılı kararında davalının iş göremezlik derecesinin %34 olarak belirlendiği, Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2016/1398 Esas sayılı dosyasında ve 2015/1267 Esas sayılı dosyalarında alınan Adli Tıp Kurumu raporlarında maluliyet tayininine yer olmadığına ilişkin mütalaa verildiği,

bu nedenle Kurum tarafından tespit edilen maluliyetin hatalı olduğu iddiasıyla Yüksek Sağlık Kurulunun 29.06.2016 tarih 51/9368 sayılı kararında tespit edilen %34 iş göremezlik derecesinin iptali ile birlikte davalının 05.06.2014 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı yaralanması nedeniyle maluliyetinin bulunmadığının ve %34 maluliyet oranı verilmiş ise de 05.06.2014 tarihli iş kazasına bağlı yaralanması ile geçirdiği operasyon arasında illiyet bağının kurulmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalılar vekilleri aşamalarda davanın yerinde olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 27.04.2023 tarih 1445 Karar sayılı heyet raporunda, davalının maluliyetinin kişinin kendisindeki mevcut rahatsızlıklarından kaynaklandığı, yine dava konusu kaza olayında akut travmatik hasar tanımlanmadığı, kazayla illiyetli yaralanmasına bağlı olarak maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmaması nedeniyle maluliyet tayinine yer olmadığı yönünde rapor düzenlendiği gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davalı ...'in 05.06.2014 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı yaralanması nedeniyle maluliyetinin bulunmadığının ve mevcut rahatsızlığı nedeniyle 05.06.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası arasında illiyet bağının bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri: 1.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru şartı yerine gelmediği, Adli Tıp raporunun yeterli olmadığı, gerekçeli kararın infazda tereddüte neden olacak nitelikte bulunduğu, Kurum kusuru bulunmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın eksik incelemeye dayalı olduğu, sağlık raporları nazara alınmadan Adli Tıp Kurumunun rapor tanzim ettiği, mevcut hastalığı artırıcı etkinin nazara alınmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Eskişehir 1.İş Mahkemesinin 2016/1398 Esas sayılı rücuan alacak davasında ve Eskişehir 1.İş Mahkemesinin 2015/1267 Esas sayılı sigortalının işverene karşı açtığı iş kazasından kaynaklanan tazminat davasında temin edilen Adli Tıp Kurumu raporlarının dosya arasına alındığı, davalı ...'in 05.06.2014 tarihinde davacı işyerinde çalıştığı sırada düşmesi şeklinde gerçekleşen kazanın Kurumun 16.02.2016 tarihli inceleme raporuna göre iş kazası kabul edildiği,

03.09.2015 tarihli Kurum Sağlık Kurulu Kararı ile 05.06.2014 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak %34 sürekli iş göremezlik derecesi olduğunun, kontrol muayenesi gerekmediğinin belirlendiği bu oran üzerinden davalıya 01.11.2015 tarihinden itibaren iş kazası kolundan gelir bağlandığı,

SS Yüksek Sağlık Kurulunun 29.06.2016 tarihli raporunda sigortalının 05.06.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile maluliyet oranının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde %34 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, kurulun 01.07.2020 tarihli raporunun da aynı yönde olduğu,

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 12.06.2017 tarih, Adli Tıp Kurumu Adli Tıp İkinci Üst Kurulu 07.06.2018 tarih, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu 06.05.2019 tarihli raporlarında davalının 05.06.2014 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı yaralanması sebebiyle maluliyetinin bulunmadığının belirlendiği, eldeki davada Adli Tıp Kurumu Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 27.04.2023 tarihli raporunda; "... oğlu, 1985 doğumlu ...’in 05.06.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasıyla illiyetli omurgasında akut (yeni gelişmiş) kırık bulgusu görülmediği, kronik dejeneratif değişiklikler tespit edildiği,

kişide tespit edilen maluliyet oranının kişinin kendinde mevcut hastalıklardan kaynaklandığı, dava konusu olayda akut travmatik hasar tanımlanmadığı, kazayla illiyetli yaralanması nedeniyle kaza tarihi olan 05.06.2014 tarihinden itibaren 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı"na karar verildiği anlaşıldığından Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararında,

maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalılardan ...'in ameliyat olması nedeniyle belirlenen sürekli iş göremezlik oranı ile 05.06.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası arasında illiyet bağı bulunmadığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 19 uncu maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,