Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4924 K.2025/2264

Taraflar arasında görülen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacının, dava açmadan hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz kanun yoluna başvuracak olan tarafın da başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir. 6100 sayılı HMK 361/2 inci fıkrasında "Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir" düzenlemesi vardır.

Temyiz yoluna başvuran tarafın hukuki yararının bulunup bulunmadığı, öncelikle onun davadaki talebi ile mahkemenin hükmü karşılaştırılarak belirlenir.

Temyiz edenin hukuki yararının bulunmadığının anlaşılması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda; davalı Sosyal Güvenlik Kurumunun Mahkemece verilen 2014/24 Esas ve 2016/125 Karar sayılı ilk karara karşı temyiz yoluna başvurmadığı, temyiz incelemesine konu kararda olduğu gibi ilk kararda da davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmediği, diğer bir deyişle temyiz incelemesine konu son kararda davalı Kurum aleyhine herhangi bir değişikliğin söz konusu olmadığı anlaşıldığından, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz yoluna başvurmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. Davalı vekili tarafından bozmadan önceki kararın temyiz edilmemiş olması sebebiyle temyiz talebinin hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermek gerekmiştir.