Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4974 K.2024/5747

Taraflar arasındaki sigorta başlangıcının tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının ilk olarak 01.03.1988 tarihinde çalışmaya başladığı işyerinde 90 günlük hizmetinin bulunduğunu, emekli olabilmek için Kurum'a başvurduğunu, Kurum tarafından yaş şartını yerine getirmediği gerekçesi ile talebinin reddedildiğini, Kurum işleminin hatalı olduğunu, 01.05.1991 tarihinin sigorta başlangıcı olduğunun ve 28.10.2020 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine ve başvuru tarihi itibari ile yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile beraber ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının talep tarihi itibariyle 01.11.1993 - 03.11.2020 tarihleri arasında 6899 gün hizmetinin olduğunu, emekli olmak için 50 yaş şartına tabi olduğunu, Kurum tarafından yapılan işlemde usulsüzlük bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davacının işe girdiği tarihte geçerli olan 506 sayılı Kanun'un ( 08.09.1999 gün 4447 sayılı Kanun ile değişikliğinden önceki ) 9 uncu maddesinde belirtilen "işveren çalıştırdığı sigortalıları örneği kurumca hazırlanacak bildirgelerle en geç bir ay içinde kuruma bildirmeye mecburdur" hükmüne göre işverence düzenlenen, davacının babasına ait 281581-35 sicil sayılı, ... ... unvanlı işyerinden 01.05.1991 tarihinde işe girdiğine ilişkin işe giriş bildirgesinin Kurum kayıtlarına geçtiği,

Kurumca kabul edilen ve sahteliği savunulmayan bu bildirgeye göre davacıya 3501020664624 sigorta sicil numarası verildiği, yine davacının babasına ait 281581-35 sicil sayılı, ... ... unvanlı işyerinden 1991/2 nci dönem (01.05.1991-31-7-1991 tarihler arasında) 90 gün uzun vadeli sigorta kollarına tabi sigortalı bildirimi yapılmış, davalı Kurum tarafından da davacının hizmet döküm cetveline işlenmiş, diğer yandan sigortalının 01.01.1995 tarihli işe giriş bildirgesine göre Kurumca verilen sicil numarası ile sonraki yıllarda isteğe bağlı sigorta primi ödediği ve değişik işyerlerinde sigortalı olarak çalıştığı anlaşılmıştır...

Yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre 1 Nisan 1981’den sonra 18 yaşını doldurmadan SSK’lı olan davacının sigortalılık başlangıç tarihinin de doğum tarihi olan 28.10.1973 tarihine göre 18 yaşını doldurduğu 28.10.1991 olduğu kanaatine varılmıştır.

Buna göre davacının yaşlılık aylığına hak kazanma koşulları. 506 sayılı Kanun'un Geçici 81 inci maddesinin B-I bendin de öngörülen 20 yıl, 48 yaş, 5525 prim gün sayısı koşullarını yerine getirmesi gerektiği tespit edilmiştir. Davacı.

03.11.2020 tahsis talep tarihinde 20 yıl sigortalılık süresi ve 5525 prim gün koşulunu yerine getirmiş ise de 48 yaş şartını 28.10.2021 tarihinde yerine getireceğinden 03.11.2020 tahsis talep tarihinde ve 15.06.2021 dava tarihinde 48 yaş şartını yerine getirmediği anlaşıldığından davacıya yaşlılık aylığı bağlanamayacağı kanaatine varılmıştır...." gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının 01.05.1991 tarihli işe giriş bildirgesi dikkate alınarak sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 28.10.1991 tarihi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, davanın kabulüne dair kısım bakımından Kurum'un 2013/11 sayılı genelgesinin dikkate alınmadığını, eksik inceleme ile sonuca gidildiğini, davacının talep tarihi itibari ile 01.11.1993 - 03.11.2020 tarihleri arasında 6899 gün hizmetinin olduğunu, emeklilik yaşı olarak 50 yaşa tabi olduğunu, Kurum işleminin usul ve kanuna uygun olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kabule ilişkin kısmının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.05.1991 olarak tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanun'un 2 nci, 60 ıncı maddenin (G) bendi,108 inci maddesi ile Geçici 81 inci madde hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,