Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5133 K.2024/9050

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2011 yılının Ağustos ayından 10 Ocak 2018 tarihine kadar ...'e ait ... İlçesi ... Köyü'ndeki arazilerin ekim, biçim, tahsilat ve diğer sair işlerini takip ettiğini, 10.01.2018 tarihinde davalının, hiçbir gerekçe sunmaksızın müvekkilini işten çıkarıldığını, müvekkilinin çalıştığı son yılda sigortasız olarak 5.000 TL maaşla çalıştığından bahisle, davacı müvekkilinin davalı iş yerindeki işe başlama tarihinin 01.08.2011 olarak tespiti ile bu tarihten 10.01.2018 tarihine kadar geçen sürede prime esas kazancının tespiti ile tahakkuk edecek primlerin davalı işverence ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, müvekkilinin yanında hiçbir şekilde çalışması olmadığını, müvekkilini hileli yollarla borçlandırarak zarara uğrattığını ve bu hususun müvekkili tarafından tespit edilip dava açılması sonrasında da eldeki davayı müvekkilini yıldırmak için açtığını, davacının tüm iddialarının gerçek dışı olduğu gibi hayatın olağan akışına da aykırı olduğunu, davacının Adana'da hiçbir zaman ikamet etmediğini, hizmetinin geçtiğini iddia ettiği tarihten bu güne değin aralıksız olarak Gaziantep'te mernis adresine sahip olduğunu, sırf bu hususun bile davacı iddialarının sahteliğini kanıtladığını,

davacının tüm aile ilişkilerinin olduğu yerin Gaziantep ili olduğunu, kaldı ki müvekkilinin hiçbir zaman Türkiye'de bir işletmesi olmadığı gibi kesinlikle adam çalıştıracak ölçüde de bir iş faaliyeti içinde olmadığını, müvekkilinin uzun yıllardan beri İsviçre'de yaşadığını, davacının, çalıştığını iddia ettiği yıllara ait müvekkili tarafından arazilerinin kiralandığına dair Adana 6. Noterliğinin 14.08.2015 tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, davacının bu arazileri işletme, çalışma vs. gibi bir vasfı ve niteliği olmadığı gibi belirtilen arazilerin davacının çalışmasını gerektirecek büyüklükteki tarım arazileri de olmadığını,

bu davaların 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, müvekkilinin yurt dışında yaşaması sebebiyle almış olduğu tarlayı kiraya verdiğini ve bu ekim, biçim işiyle ve geliriyle kiraya verdiği kişinin ilgilendiğini, davacının müvekkilinin yeğeni olup müvekkilinin yurt dışında olması sebebiyle bir takım banka işlerine yardımcı olduğunu, fakat müvekkilinin iyi niyetini suistimal ettiğini, müvekkilini dolandırdığını, bununla ilgili olarak Adana Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı tarafından verilen vekaletten dolayı Adana'da davalının iş ve işlemlerini yürüttüğü ve Gaziantep'den ... Köyü'ne gelip gitme zamanlarının kendi serbest iradesine dayandığı ve kendisinin karar verdiği, yurt dışında yaşayan davalıdan bağımsız hareket edebildiği kanaatine ulaşılarak, davacının, söz konusu iş görmelerinin iş sözleşmesine değil vekalet ilişkisine dayalı olması sebebiyle davacının, sigortalılık niteliğini kazanmasının mümkün olmadığı ve davacının sigortalı sayılamayacağından tespitine karar verilecek bildirimsiz sigortalılık süresinin söz konusu olmadığı sonucuna ulaşılarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkeme dosyasında mevcut bilirkişi CD çözümleme raporu incelendiğinde tam bir işçi veya işveren vekili şartlarının oluştuğunu, emir ve talimat çerçevesinde hareket edildiğinin ortaya çıkacağını, belge ve fotoğrafların dikkate alınmadan davalı tarafın yorum ve beyanlarının dikkate alınarak verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden davacı ile davalı arasında vekalet ilişkisi olduğu, bağımlılık unsuru olmadığı, davacının kendi nam ve hesabına çalıştığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı değerlendirilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK. nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.08.2011 - 10.01.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti ile prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,