Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5179 K.2024/6080

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirket bünyesinde 15.05.2004 tarihinde ayakkabı montajcısı - usta olarak işe başlayıp işten çıkarıldığı 31.03.2016 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, işten çıkarıldıktan sonra Sosyal Güvenlik Kurumuna şikayet amaçlı gittiğinde iş veren tarafından sigorta başlangıcının fiili çalışma gününden itibaren başlatılmadığını, işe girişinden sonra sigorta girişinin yapıldığını öğrendiğini, işine son verildiği tarih itibariyle net 2.800,00 TL maaş aldığını, maaşının asgari ücret tutarının bankaya yatırıldığını,

kalanının elden teslim alındığını beyanla 15.05.2004 tarihinden sigorta başlangıç tarihine kadar olan sürenin sigortalı hizmetinden sayılmasına, çalışma yapılan süre boyunca iş veren tarafından eksik yatırılan primlerin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep etmiş, 12.12.2016 tarihli duruşmada 15.05.2004-31.03.2016 arası çalışmalarının tespitiyle en son prime esas aylık net ücretinin 2.800,00 TL olduğunun tespiti yönünde talep sonucu açıklanmıştır.

II. CEVAP

1. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının 01.06.2005-31.03.2016 tarihleri arasında çalıştığını, işe giriş bildirgesinin Kuruma zamanında verildiğini, aradan 11 yıl zaman geçmesine rağmen bugüne kadar girişinin zamanında yapılmadığına dair herhangi bir başvurusu olmadığını, özlük dosyasında olan taraflarca imzalanan 01.06.2005 tarihli iş akdinden anlaşıldığı üzere davacının davalı iş yerinde asgari ücret karşılığında çalıştığının taraflar arasında kararlaştırılmış olduğunu, sözleşmenin tarafları bağlayacağı ilkesi gereği davacının asgari cüret ile çalıştığının kabulünün gerektiği, imzalı ücret bordrolarının bulunduğu ve ödemelerin banka kanalıyla yapıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; tespiti istenen sürenin açıklanması gerektiği gibi davada sürekli çalışma olgusu bulunup bulunmadığı belirtilmediği gibi sürekli çalışma olgusu yoksa bu tür hizmet tespitine yönelik davaların 5 yıllık hak düşürücü sürede açılması gerektiğini, davada 5 yıllık hak düşürücü süre dolduğunu, bu yönden davanın reddini gerektiğini, iş yerinin yasa kapsamına girip girmediğini, Kurum kayıtlarının resmi kayıtlar olduğundan aksinin eş değer belge ile ispatlanması gerektiğini, çalışmanın tanık beyanları dışında resmi ve yazılı belgelerle ispatı gerektiğini,

Kurum kayıtlarının esas olduğunu ücretin yazılı belge ve HMK çerçevesinde ispatlanması gerektiği, tanık beyanları değerlendirirken tanıkların iş yeri ile bilgileri ve hayatın olağan akışı ile ilgili çelişki olmaması gerektiği dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının hizmet cetveli incelendiğinde. 13.05.2004-31.05.2015 arası 1050727.34 sicil numaralı davalı ... Ayakkabı Gıda Tek. Oto San. Tic. Ltd. Şti. nezdinde, 01.06.2005-31.03.2016 arası davalı 1030036.34 sicil sayılı ... Ayakkabı San. ve Tic. Ltd.

Şti. nezdinde çalıştığı, bu giriş çıkışlar dışında herhangi bir giriş çıkış bulunmadığı görülmekle, davacı talebi olan 15.05.2004-31.03.2016 tarihleri arasında sigortalı olduğundan tespit edilecek bir süre bulunmaması sebebiyle hizmet tespiti talebinin değerlendirilmesi mümkün olmadığı, davacı tarafından yazılı bir belge ve yazılı delil başlangıcı sayılabilecek bir belge sunulmadığı dikkate alındığında ise; davacının talep ettiği miktar 2.800,00 TL net olup, bunun brütü ise 3.916.58 TL olmakla ispat sınırı bakımından yazılı belge veya yazılı delil başlangıcına dayanması gerektiği değerlendirilerek açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kişinin sigortalılık ..., Anayasa ile teminat altına alınmış bir hak olup senetle ispat kuralının istisnası olarak görülerek tanık anlatımlarına itibar edilmesi gerektiğini, tanık anlatımlarına bakıldığında, tanıkların işçi ve kalfa olarak davalı işyerinde çalışma yaptıkları, davacının ayakkabı montaj ustabaşı olarak çalışma yaptığı, tanıklardan daha üst bir pozisyonda çalışma yaparak, onlardan daha yüksek ücret aldığının ortaya çıktığını, davalı işyerinde usta başı olarak yaklaşık 12 yıl süresince kesintisiz çalışma yapan bir kişinin asgari ücret ile çalışma yaptığının kabul edilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Bakırköy 1. İş Mahkemesinin 01.1212021 tarihli, 2016/284 Esas - 2021/334 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 15.05.2004-31.03.2016 tarihleri arasında en son prime esas aylık net 2.800,00 TL ücretle davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet ve prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,