Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/525 K.2024/508

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde kaynakçı olarak çalışmakta iken 24.08.2016 tarihinde uğradığı iş kazası nedeniyle ... Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespitine ilişkin Sağlık Kurulu'nun 03.02.2017 tarih ve 300 sayılı kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin % 0 olarak tespit edildiğini, yaşanan iş kazası nedeniyle müvekkilinin hayatını eskisi gibi geçiremediğini, günlük işlerini yapmakta dahi zorlandığını, bir işte çalışamadığını, müvekkilinde herhangi bir maluliyet tespit edilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek, müvekkilinin maluliyetinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğunu, 6552 sayılı Kanun gereği müvekkili Kurumun davada fer'i müdahil olarak kabul edilmesi gerektiğini, müvekkili Kurumca yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğunu belirtilerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 22.08.2016-01.09.2016 tarihleri arasında geçici işçi olarak müvekkiline ait iş yerinde çalıştığını, davacının 24.08.2016 tarihinde kendisinden böyle bir şey istenmemesine rağmen taş motoru kullanırken elini kesmek suretiyle kaza geçirdiğini, davacının bu tarihten sonra işe gelmemesi ve istirahat raporundan da müvekkili işvereni haberdar etmemesi nedeniyle 01.09.2019 tarihinde işten ayrılış bildirgesi düzenlenerek Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiğini, kaza sonrasında meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespitine ilişkin sağlık kurulu kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin % 0 olarak tespit edildiğini belirtilerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "... davacı ...'in 24.08.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde Kurum Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 03.02.2017/300 tarih/sayılı kararda MKGKO'nın %0 olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, sigortalının itirazı üzerine düzenlenen 09.03.2017 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile sigortalının maluliyetinin gerekmediğine karar verildiği, dosya kapsamında Adli Tıp 3. İhtisas Kurumundan alınan 03.09.2021 tarihli raporda, sigortalının geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı sağ radial sinir arızası nedeniyle, %10,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirtildiği,

Adli Tıp İkinci Üst Kuruldan alınan 08.09.2022 tarihli raporda, ...'in 24.08.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasıyla illiyetli sağ ulnar sinir arızası nedeniyle %10.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirtildiği, görülmekle, davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %10,3 olduğunun tespitine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " gerekçesiyle "1-Davanın kabulüne;

2-Davacı ...'in 17.10.2016 tarihinden itibaren E cetveline göre %10,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ...

Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 24.08.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle Kocaeli Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Plastik Rekonstüriktif ve Estetik Cerrah Anabilim Dalının 20.12.2016 tarih ve 723 sayılı, Kocaeli Devlet Hastanesinin 11.10.2016 tarihli sağlık kurulu raporlarına istinaden davacı hakkında 09.03.2017 tarihinde düzenlenen Kurum Sağlık Kurulu raporunda davacının iş göremezlik oranının % 0 olarak tespit edildiğini, davacının sürekli iş görmezlik derecesinin % 10 altında olması ve 506 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi hükümü gereğince davacıya herhangi bir gelir bağlanılmadığını,

müvekkili Kurumun yapmış olduğu işlemlerin yerinde olduğunu, davacının iş kazasına bağlı dış görünüşündeki değişim nedeniyle estetik algıya bağlı stres bozukluğu ve anksiyete sonucu rahatsızlığı estetik kaynaklı olduğundan Adli Tıp Kurumu raporunda bulunması gereken estetik ve plastik cerrahisi uzmanının heyette bulunmaması nedeniyle raporun usul ve yasaya aykırı olduğunu, rapor döneminde mevcut olan hastalığın iyileşmiş ve vasfının değişmiş olabileceği, hastalığın rapor düzenleyen heyet tarafından farklı yorumlanmış olabileceği,

dosyada raporla ilgili ayrıntılı veri olmadığından kişi hakkında yorum yapılamayacağı hususlarının gözetilmediğini, Adli Tıp Kurumu raporunda davacının iş kazasına bağlı oluşan maluliyetine ilişkin herhangi bir tespit olmadığı gibi davacının iş kazası dışında mevcut olan rahatsızlıklarını da kapsar tüm vucut fonksiyon kaybı yönünden maluliyet tespiti yapıldığını, raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden karar verildiğini belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... Başkanlığı ...

Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Meslekte Kazanma Gücü Kaybetme Oranı Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu Kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin % 0 olarak tespit edildiğini, Yerel Mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporlarında ise davacının yaşına göre % 10,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespit edildiğini, davacı hakkında alınan raporların çelişkili olduğunu, haksız fiilin gerçekleştiği tarih 01.09.2013 tarihinden sonra ise Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak rapor düzenlenmesi gerektiğini,

dava konusu olayda 01.10.2021 tarihli rapor içeriği gözetildiğinde belirlemeye esas alınan yasal düzenlemenin Maluliyet İşlemleri Tespiti İşlemleri Yönetmeliği hükümleri olması gerektiğinden söz konusu raporun yeterli ve geçerli bir rapor niteliği taşımadığını, yine raporlarda kazanın üzerinden geçen sürenin (5 yıl) hesaba dahil edilmemesi,

yine davacının yaşı itibariyle (50 yaşında) olmasının kısıtlılığını arttırıp artırmadığının değerlendirilmemesi ve dış etkenler gibi tespitler sonucunda davacıda % 10,3 oranında maluliyet değerlendirilmesinin tıp kurallarına aykırı olduğunu, bu nedenle kaza tarihinde yürürlükte bulunan Yönetmelik hükümleri doğrultusunda davacının yeniden muayenesi yapılarak maluliyet raporu ve nedensellik bağının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiğini belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,