Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5333 K.2024/12177

Taraflar arasındaki rucüan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı Kurum ile davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 28.03.2019 tarihli ve 2016/17128 Esas, 2019/2953 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 16.02.2022 tarihli ve 2021/12916 Esas, 2022/1967 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davacı Kurum vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; kararda faiz başlama tarihi ve faiz oranı konusunda açık bir karar verilmediğini, bu durumun infaz sırasında tereddüt oluşturmakta olduğunu, maddi hata yapıldığını belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davacı Kurum vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme ... bulunmadığından davacı Kurum vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.