Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5359 K.2024/6675

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "1-Davanın kabulü ile davacının 20.12.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı olarak 30.12.2015 tarihinden itibaren %13.3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun tepitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin hukuka uygun olduğunu, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dosya içeriğinden.

SGK İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 07.10.2015 tarih ve 4253 sayılı kararı ile davacının 20.12.2014 tarihinde geçirdiği iş kazasından dolayı 30.12.2015 tarihi itibarı ile sürekli iş göremezlik durumuna girdiğine ve %6,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığına karar verildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 05.02.2016 tarih ve 10/1919 sayılı kararında;

davacının, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde düzeltme kaydıyla meslekte kazanma gücü kayıp oranının %5,2 olduğuna, başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği,

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 26.09.2017 tarih ve 74/13541 sayılı kararında ise davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde artma kaydıyla (15.03.2017) %13,1 olduğuna, başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına ve kontrol muayenesinin gerekmediğine karar verildiği, ATK 3. İhtisas Kurulunun 24.12.2018 tarih ve 23833 sayılı raporunda;

davacının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre %10.2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, ATK İkinci Üst Kurulunun 25.02.2021 tarih ve 265 Karar sayılı raporunda ise Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacının %13.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği, Dairemizin 2021/905 E. 2022/848 K. sayılı kaldırma kararından sonra alınan ATK İkinci Üst Kurulunun 28.07.2022 tarih ve 1929 sayılı raporunda;

davacının 20.12.2014 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı sol el 1. parmak tendon kesisi sonucu oluşan 1. parmakta hareket kısıtlılığı arızası dışında travmatik bir faktör tanımlanmaması nedeniyle.

Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre ve meslek grup numarası 4 (dört) alınmak sureti ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 07.10.2015 tarih ve 4253 sayılı Kararında çalışır tarihi (sürekli iş göremezliğe girdiği tarih) olarak bildirilen 30.12.2015 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %13.3 (yüzdeonüçvirgülüç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının mütalaa edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; yukarıda anılan yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapılması, ATK İkinci Üst Kurulunun bu konuda son merci durumunda olması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte olması, davacının sürekli iş göremezlik derecesi ile başlangıç tarihinin de belirlenmiş ve hükümde de açıkça gösterilmiş bulunması, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, İlk Derece Mahkemesi gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde; verilen kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,