Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5647 K.2024/5548

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf yolundan geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı Kurum vekili, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin 2 nci fıkrası çerçevesinde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi üzerine yersiz ödenen aylıklar ve sağlık gideri toplamından oluşan borca ilişkin 80.423,19 TL ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli, 2015/1304 Esas, 2017/223 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacı Kurum tarafından davalıya ödenen 56.423.39 TL maaş ödemesinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve ayrıca 24 TL tebligat giderinin de davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine, tedavi giderlerine ilişkin alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

a. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

b. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 22.01.2019 tarihli, 2017/2397 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekillerinin temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.06.2020 tarihli ve 2019/2050 E. 2020/2443 K. sayılı ilamında; somut olayda davacının hak sahipliği veya başka sigortalılık üzerinden sağlık yardımından yararlanma hakkının varlığı yasal düzenlemeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.03.2019 tarihli 2015/10-2743 Esas, 2015/35 Karar sayılı ilamı kapsamında irdelenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kısmen kabulüne, davacı Kurum tarafından davalıya ödenen 56.423,39 TL maaş ödemesinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve ayrıca 24,00 TL tebliğat giderinin de davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine, 01.11.2008 ile 31.12.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden talebin kabulüne, bu dönemde oluşan toplam 10.554,09 TL tedavi giderlerinin her bir ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 01.01.2012 ile 30.06.2014 tarihleri arasındaki dönem yönünden davalı 5510 sayılı Yasa'nın 60/G maddesi gereğince genel sağlık sigortalısı olduğundan tedavi giderlerine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi üzerine yersiz ödenen aylıklar ve sağlık gideri toplamından oluşan 80.423,19 TL nin ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı yasanın 56 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,