Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5655 K.2025/1569

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.04.2018 tarihinde emekli olduğunu, 21.11.2020 tarihine kadar da emekli maaşını aldığını, müvekkilinin 4966 gün 4/a tescil kaydı ve 779 gün 4/b tescil kaydı bulunduğunu, müvekkilinin ilk olarak 2016 yılında emeklilik başvurusu yaptığında SGK memuru tarafından müvekkilinin kendisini bir şirkette çalıştı gösterip prim ödendiğinin tespit edildiğini, bu nedenle 2012/11 ile 2015/2 arasındaki primlerin iptal edildiğini, 754 gün eksik priminin olduğunu, isteğe bağlı olarak bunu ödeyerek emekli olabileceğinin söylendiğini,

müvekkilinin de işini garantiye almak için 754 günün üzerine 25 gün fazla prim yatırarak emeklilik başvurusunda bulunduğunu, talebi kabul edilerek emekli edildiğini ve emekli aylığı bağlandığını, şimdi de 25 gün fazla prim gün ödemiş olmasına rağmen 5 gün prim borcunu ödemediği iddiası ile 52.524,06 TL yersiz ödemenin iadesinin istendiğini ve buna bağlı olarak maaşından kesinti yapıldığını, bu işlemlerin hukuka aykırı olduğunu, söylenen prim gününden 25 gün fazla yatıran davacının 5 gün eksik kalan primi ödemekten kaçınmayacağını ve emeklilik başvurusunun zaten kabul edilmiş olduğunu,

davacının 5 gün eksik ödeme yapması ile ilgili hiçbir bildirim, evrak, ödeme emri vb. gönderilmediğini, bu durumun Anayasa ile güvence altına alınan mülkiyet hakkını ihlal niteliğinde olduğunu belirterek, davacının yeniden 5750 günden emekliliğinin tescilini, yersiz ödendiği söylenen paranın tahsilinin tedbiren durdurularak maaşındaki kesintinin iptal edilmesini ve yapılan kesintilerin de taraflarına iadesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının emekli olabilmek için gerekli şartları yerine getirmediğinden emekliliğinin iptal edildiğini, bir kişinin emekli olabilmesi için yıl, yaş ve prim ödeme gün sayısı şartlarının her üçünün birden tamamlamış olması gerektiğini, davacının emekli olmak için bu üç şartın tamamını yerine getirmediğini, davacının talebi ile ilgili yapılan işlemlerde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 31.03.2018 tarihi itibariyle 786 gün 4/b hizmeti, 4966 gün 4/a hizmeti olmak üzere toplam 5752 prim gün sayısı olduğunun tespitine, davacının yaşlılık aylığının bağlanış tarihi olan 01.04.2018 tarihi itibariyle kesilmesi ve ödenen yaşlılık aylıklarının davacı adına borç kaydedilmesi işlemlerinin iptali ile davacının 01.01.2021 tarihinden itibaren yeniden bağlanan aylığından söz konusu borç kaydına istinaden yapılan kesintilerin davacıya iadesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İzmir 14. İş Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli, 2021/136 E, 2023/52 K. sayılı kararına yönelik davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; 23.03.2018 tarihi itibariyle aylık koşulları oluşmayan davacının, isteğe bağlı sigortalılık son bulma tarihinin 31.03.2018 tarihine götürülmesine 5510 sayılı Kanun'un 51. maddesi hükmü karşısında yasal olanak bulunmadığını; Kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıya bağlanan aylığın başlangıç tarihi itibariyle iptal edilerek, ödenen aylıkların yersiz ödemeye dayalı borç kaydedilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR