Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5717 K.2024/5845

Taraflar arasındaki tazminat davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacılar vekili, davacının davalı ...'na ait Silivri Parkköy'deki iş yerlerinde 01.02.1971-1984 yılları arasında kesintisiz olarak çalıştığını ancak müvekkilinin 1971-1973 yılları arasındaki primlerinin yanlış sigorta siciline işlendiğini, 1973 - 1984 yılları arasındaki primlerinin de yatırılmadığını, bunun tespiti için 2004 yılında açtıkları davanın kabulüne karar verildiği Yargıtayca kararın 07.05.2015 tarihinde onandığını, 12.02.2004 yılında emekliliğe hak kazanan davacının davalı işverenin primlerini zamanında yatırmaması ve davalı Kurumun da bunu takip etmemesi nedeniyle mağdur olduğunu,

12.02.2014 tarihi esas alınarak geçmişe dönük hak kazandığı aylıkların ödenmesi için Kuruma yapılan başvurunun reddedildiğini belirterek, 12.02.2014 tarihinden itibaren emekli olması halinde Kurumca kendisine ödenmesi gereken emekli aylıklarının bedeli olarak şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın, yargılama sonunda tespit edilecek maddi zararların ve 5.000 TL manevi tazminatın 12.02.2004 tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı işveren vekili, husumet itirazında bulunduklarını, işverenin dava dilekçesinde adi ortaklık olduğunu, zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili, davacıya emekli aylığı bağlandığını, daha önce aylık talebinde bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile incelenen dosya kapsamı, toplanan deliller, bilirkişi raporu hep birlikte değerlendirildiğinde; davacıların murisi ...’nın yaşlılık aylığı bağlanması için Kuruma 12.02.2004 tarihinde başvurduğuna dair bir müracaatı olmadığı, buna ait bir belge dosyaya sunulmadığı, bu nedenle 506 sayılı Kanun'un yaşlılık aylığı bağlanması ile ilgili 28 inci maddesinde belirtildiği gibi yazılı bir başvurusu bulunmadığından davacının yaşlılık aylığının 12.02.2004 tarihi itibariyle incelenmesi ve bağlanması talebinin kabulünün mümkün bulunmadığı, talebinin yasal koşullarının oluşmadığı ayrıca maddi ve manevi zararının varlığını da yargılama aşamasında somut olarak kanıtlayamadığı anlaşılmakla sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 2004 yılında Kuruma bir başvurusu olmadan sigortalı gösterilmediğini öğrenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bir an için başvurunun olmadığı düşünülse Kurumun denetim görevini yerine getirmediğini, işverenin haksız eylemi nedeniyle yaşlılık aylığına 11 yıl geç ulaşmasına sebep olmaları nedeniyle o tarihte başvurusu olmamasının hukuken bir önemi bulunmadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 12.02.2004 tarihli tahsis talebi bulunduğuna dair bir belge sunulmadığı, yazılı bir tahsis talebi bulunmadığından davacıya bu tarihten itibaren yaşlılık aylığı bağlanamayacağı kabul edilerek hüküm kurulmasının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, istinaf başvurusunda bulunan taraf ve istinaf sebepleri gözetilerek davacı mirasçıları vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacılar murisinin 12.02.2014 tarihinden itibaren hak kazandığı yaşlılık aylıklarının ödenmesi ve aylığına geç kavuşması nedeniyle doğan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun ve ilgili Kanun hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,