Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5743 K.2024/6364

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 29.01.2013 – 25.02.2015 ve 04.03.2015 – 30.01.2018 tarihleri arasında davalıya ait ... plaka sayılı dolmuşta şoför olarak çalıştığını, bu süre zarfında sadece 2 günlük ayrı bir şirketten sigortasının yapıldığını beyanla, müvekkilinin davalı ...’a ait işyerinde 29.01.2013 – 25.02.2015 ile 04.03.2015 – 30.01.2018 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız olduğunu, 6111 sayılı Kanun'un 51 ini maddesiyle Kanun'a eklenen Ek 6 ncı madde gereğince davacının sigorta bildiriminin yapılmış olduğunu, davacı ile davalı arasında 17.06.2013 tarihli kısmi süreli iş sözleşmesi düzenlendiğini, buna göre davacının aylık çalışma süresinin 9 gün olarak belirlendiğini, sözleşme gereğince bizzat davacı tarafından düzenlenen ve imzalanan SGK bildirim formunun Kuruma verildiğini, yapılması gereken bildirimlerin yapılmış olduğunu, davacının çalıştığı sürede aracı öğlen 13.00 de alıp akşam saat 21:00 gibi bırakarak çalıştığını,

adı geçen dolmuşta hem davalının, hem davalının oğlu Muzaffer’in hem de zaman zaman ... isimli akrabalarının çalıştığını, taraflar arasında yaşanan anlaşmazlık sonucu çalışmanın sonlandığını, 2016 yılında bizzat davacı tarafın Kuruma dilekçe vererek SGK kaydını kendisinin iptal ettirdiğini ileri sürerek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk ceza tutanağının düzenlediği tarih, dinlenen tanıkların beyanları ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait ticari minibüs işletmesi işyerinde 29.01.2013 - 25.02.2015 ve 04.03.2015 - 13.12.2016 tarihleri arasında tam zamanlı, 14.12.2016 - 28.12.2017 tarihleri arasında ise ayda 20 gün hizmet sözleşmesine dayalı çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle.

6111 sayılı Kanun'un 51 inci maddesiyle Kanun'a eklenen Ek 6 ncı madde ile 01.03.2011 tarihinden itibaren ticari taksi, dolmuş ve benzeri şehir içi toplu taşıma araçlarında çalışanlardan bir veya birden fazla kişi yanında kısmi iş sözleşmesiyle bir ay içinde 10 günden az çalışanlara, kendileri tarafından prim ödemeleri imkanı sağlandığını, 17.06.2013 tarihli kısmi süreli iş sözleşmesinde görüleceği üzere aylık çalışma süresi 9 gün olarak belirlendiğini, bu sözleşme gereğince bizzat davacı tarafça da imzalı 17.06.2013 tarihli Ek-6 SGK bildirim formunun Kuruma verildiğini,

dolayısı ile yapılması gereken sigorta bildiriminin yapıldığını ve primlerin bu yasa kapsamında davacı tarafından ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürerek, Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılama aşamasında beyanı alınan bordro tanıkların ifadeleri dikkate alınarak istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, ceza tutanağı, tanıkların beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,