Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5761 K.2024/6361

Taraflar arasındaki dava iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Kurum vekilince istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davalı Kurum vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı hakkında Ankara 15. İş Mahkemesinde iş kazası nedeniyle manevi tazminat talebiyle açılan ve Mahkemenin 2018/468 Esas sayılı dosyasında ara karar ile iş kazasının tespiti davası açılması yönünde süre verilmesi üzerine iş bu davanın açıldığını, kazazedenin, davalı iş yerinde 18.09.2017 tarihinde zemin karosu döşeme ustası olarak işe başlatılmış olduğunu, 27.02.2018 günü yapının ayaklarına betonun dökülmesinden evvel yerden aşağı yukarı 3 metre yükseklikte kurulu bulunan ve kalasları sabitlenmemiş korkuluksuz frenleri çalışmayan tekerlekli seyyar iskelede, iş kıyafetsiz, koruyucu ayakkabısız,

eldivensiz, baretsiz, emniyet kemersiz ve emniyet ipsiz şekilde kalıp çakarken kalasın ters dönmesi sonucu dengesini kaybederek aşağıda bulunan kompresör makinesine çarparak yere düştüğünü ve ardından da çarptığı kompresör makinesinin üstüne devrilerek ayağından ve ellerinden hasar alarak iş kazası geçirmiş olduğunu beyanla, meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Metal Pazarl. Gıda İnş. Tur. Teks. Mob. Pet. San. ve Tic. Ltd.

Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; olayın tek bir görgü tanığı bulunduğu, bunun davacı ile birlikte çalışan, davacının ustası ve yakın arkadaşı olan ... olduğunu, bu kişinin tanık olarak Mahkemede verdiği ifadesinde, davacının düz işçi olduğunu, birlikte zemin döşeme işi yaparlarken 170 cm. yüksekliğindeki bir duvardan bir malzeme alması gerekirken ve civarda merdivenler de bulunmakta iken, davacının burada bulunan 30 cm. yüksekliğinde, üç ayaklı küçük bir kompresöre basarak bu malzemeyi almak istemesi neticesinde düştüğünü söylediğini, yine bu tanığın açıkça ifade ettiği üzere,

sözkonusu kompresör üzerine basılacak güvenli bir nesne olmadığı gibi, tam tersine bunun üzerine basılmaması gerektiğini, davacının ise, bilerek, kasten, esasen üzerine asla basılmaması gerekin bu 30 cm. yüksekliğindeki 3 ayaklı kompresöre bastığını ve buradan düşmüş olduğunu, düşme hadisesinden sonra da üstünü değiştirdiğini, ustası ...ile birlikte iş yerinden yürüyerek ayrılmış olduğunu, dava dilekçesinde anlatıldığı gibi olsa böyle üstünü değiştirme, yürüyerek işyerinden ayrılmasının mümkün olamayacağını, demek ki işyerinden ayrılırken herhangi bir sorunu olmadığını, tanık Veysel'in, aynı ifadesinde,

bu olaydan işverenliğin haberi olmadığını, olaydan sonra davacının üstünü değiştirdiğini ve davacı ile birlikte hastaneye gittiklerini, hastanede, olayın ağaçtan düşme şeklinde kendilerinin aktardığını, işverenliğin kendilerine böyle bir talimat vermediğini açıkça ifade ettiğini, olayın tek görgü tanığı ve davacı ile birlikte olan, davacının ustasının tazminat davasındaki olay anlatımının bu şekilde olduğunu, ortada bir iş kazası olup olmadığını işverenliğin bilmesinin mümkün olmadığını, hastanede bunu gizleyin veya başka şekilde beyanda bulunun gibi bir girişimi dahi olmadığını, tam tersine, işverenliğin, olaydan,

açılan dava ile haberdar olduğunu, davacının hastaneye gittiığini, burada ayağının ağrıdığını beyan ettiğini, sorulduğunda ağaçtan düştüğünü söylediğini aradan bir süre geçtikten sonra, her nedense, bu kez işverenliğe karşı dava açmış olduğunu, ortada bir iş kazası olup olmadığının belli olmadığını, davacının ve tanığının anlatımları ile davacı asla ve asla üzerine basılmaması gereken 30 cm. yüksekliğindeki üç ayaklı kompresöre basarak ve dengesinin bozulmuş olduğunu, ancak, bundan sonra, rahatlıkla üstünü değiştirerek,

işyerini terkedip gitmiş olduğunu, işyerinde işverenliğe herhangi bir bilgi vermemiş olduğunu, tutanak da tutturmamış olduğunu, hastaneye gittiği zaman da, ağaçtan düştüğünü bildirmiş olduğunu, davacıya işverenlik tarafından iş güvenliği eğitimi verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacının davasının kabulü ile, davacının 27.02.2018 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde bir hata bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalıya ait iş yerinde 27.02.2018 tarihinde çalışırken meydana gelen olayın iş kazası olup olmadığının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme Eldeki davada, davanın kabulüne ilişkin verilen karar yerinde olmakla birlikte; hükmün infaza elverişli olması açısından, davacının davalıya ait işverenlik nezdinde çalışırken kaza geçirdiğinin hükümde belirtilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; İlk Derece Mahkemesi hükmünün 1 numaralı bendinde yer alan "davacının" ibaresinden sonra gelmek üzere, "davalı...Metal Pazarlama Gıda İnş. Turizm Teks. Mob. Pet. San. ve Tic. Ltd. Şti. unvanlı iş yerinde çalışırken" ibaresinin eklenmesine hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,