Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/5853 K.2024/13991

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, aksine Kurum işlemlerinin iptali ile davacıya 22.08.2019 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı tahsisine, 5434 sayılı Kanun kapsamında ödenmesi gereken ikramiyelerin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının yaşlılık aylığı tahsis talep tarihi itibariyle aylık bağlanması koşullarını taşımadığından talebinin reddedilmesine dair Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacıya 01.09.2019 tarihinden itibaren emekli aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine ve bu tarihten sonra ödenmesi gereken aylıkların, 5510 sayılı Kanun'un 42. maddesi uyarınca 3 ay sonrasına tekabül eden 01.12.2019 tarihi faiz başlangıç tarihi kabul edilerek, her bir aylık için aylığa hak kazanılan tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine, davacıya 5434 sayılı Kanun'a tabi hizmet süresi dikkate alınarak 16 yıl 8 gün hizmet süresi üzerinden hesaplanacak emekli ikramiyesinin 01.09.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, fiili hizmet zammı süresi dikkate alınarak davacıya yaşlılık aylığı bağlanması, aylıkların yasal faizleriyle ödenmesi, 5434 sayılı Kanun kapsamında emekli ikramiyesinin ödenmesi istemine ilişkindir.

1- Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki parağrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dosya kapsamı incelendiğinde, 1992-2006 tarihleri arasında Emekli Sandığı iştirakçisi olan davacının 13.11.2006-01.07.2008 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında, 02.07.2008-23.08.2012 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun 4/1-b kapsamında, 24.08.2012-30.12.2023 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun 4/1-a kapsamında çalışmalarının bulunduğu, 22.08.2019 tarihli tahsis talebine istinaden 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve 5434 sayılı Kanun kapsamında geçen hizmetleri için emekli ikramiyesi ödenmesi istemli işbu davanın açıldığı ve İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacının 506 sayılı Kanun kapsamında aylık bağlanmasına ilişkin talebi hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen kabul kararı isabetli ise de 5434 sayılı Kanun kapsamında geçen hizmetler için emekli ikramiyesinin ödenmesine dair talep yönünden, davacının 5510 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi öncesi itibari ile Emekli Sandığı iştirakçisi olması ve 5510 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesi uyarınca idari yargının görevli olduğu belirgindir.

Bu nedenle, İlk Derece Mahkemesince 5434 sayılı Kanun kapsamında emekli ikramiyesi ödenmesi talebi yönünden tefrik kararı verilip tefrik edilen dosya hakkında yargı yolu uyuşmazlığı nedeniyle ret kararı verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR