Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/6198 K.2025/1646

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'ın eşi, ... ve...'nun babası ...'ın davalıya ait işyerinde çalışırken 05.11.1997 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve öldüğünü, bu iş kazasına bağlı olarak müvekkillerinin zararlarının karşılanması için eş ... için 30.000,00 TL maddi 100.000,00 manevi, çocuk ... için 20.000,00 TL maddi 50.000,00 TL manevi tazminat, çocuk ... için 20.000,00 TL maddi 50.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplamda 270.000,00 TL tazminatın kaza tarihi olan 05.11.1997'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. 19.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davacılar vekili, davacı ... için maddi tazminat talebini 180.632,76 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ölen kişinin müvekkilinin işçisi olmadığını, taraflar arasında hizmet akdinin bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

A)Davacılar vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktarların Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, bu kısımlara yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

B)Davacılar vekilinin, maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı vekilinin maddi tazminat hususunda istinaf başvurusunda bulunmadığı ve bu sebeple hükmedilen maddi tazminat tutarları kesinleştiğinden, işbu hükme karşı temyiz başvurusunda bulunmasında hukuki yarar bulunmadığından temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR