Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/6550 K.2024/7629

Taraflar arasında hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 01.08.2009-03.01.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Dilara Haraççı cevap dilekçesinde, davacının çalıştığı iddia ettiği tarihler arasında sadece çöpleri almak ve zaman zaman da kapının önünü hortumla yıkamak için anlaşma yapıldığı ve bu iş için kendisine aydı 540,00 TL ücret ödendiğini, yönetimin değişmesi ile 01.03.2014 tarihinde işi bıraktığını, davacının gündelik saatle çalıştığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2014/164 E. 2016/116 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işveren yanında 28.01.2010 - 20.11.2012 tarihle arasında hizmet akdi ve asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 21 H.D.

Dairesinin 12.03.2018 tarihli ve 2016/11448 E.,2018/2066 K. sayılı kararında; ihtilaflı dönemde komşu apartman kapıcıları ile davalı apartmana yakın bakkal, market ve diğer işyerlerinin çalışan ve sahiplerini tespit edip tanık olarak beyanlarını alarak, davalı apartman sakinleri ile komşu apartman sakinlerinin ifadesine başvurarak, davalı apartmanın kaç katlı olduğu, kaç dairesi olduğu, bahçesi olup olmadığı, varsa büyüklüğü göz önünde bulundurulup davalı apartmanın bir kapıcıya ihtiyaç duyulabilecek nitelikte olup olmadığının belirlenmesi, davacının davalı apartmandaki çalışmasının hangi işleri kapsadığı,

çöp toplama, servis yapma, temizlik, merdiven yıkama gibi işleri yapıp yapmadığını, gerektiğinde mahallinde keşif yaparak saptanması, davacının davalı apartmandaki çalışmasının tam süreli ya da part time (kısmi süreli) olup olmadığının tespit edilmesi, davacının tüm mesaisini davalı apartmana hasredip etmediğini belirlenmesi, nihayetinde davacının part-time çalıştığının kabulü halinde ise, davacının sürekli olarak bir günde kaç saat çalıştığı, giderek haftalık ve aylık çalışma sürelerinin belirlenerek,

4857 sayılı İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi gereğince 7.5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususunun tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının, davalı işyerinde 28.01.2010 - 20.11.2012 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, yeterli inceleme yapılmadan hüküm kurulduğunu, bütün tanıkların dinlenmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.08.2009-03.01.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 nci maddesi, 438 nci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme İnceleme konusu dosyada; davacı 01-08.2009-03.01.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiş, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2016/11448 Esas, 2018/2066 Karar sayılı kararıyla davacının davalı apartmanda yaptığı işlerin tespit edilmesi, buna göre kısmi zamanlı çalışma olup olmadığının irdelenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda; Mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma gereği yerine getirilmeden, gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan karar verilmiştir.

Bu itibarla, davalı apartmanda ihtilaf konusu dönemde ikamet eden kişilerden, komşu çalışanlardan veya ikamet edenlerden tanık tespiti yapılarak davacının çalışması ve yaptığı işler hususunda beyanları alınmalı, davacının davalı apartmanda hangi işleri yaptığı tespit edilmeli, yapılan işlerin süresine göre kısmi çalışmanın varlığı irdelenmeli, davacının part-time çalıştığının kabulü halinde davacının bir günde kaç saat çalıştığı, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi gereğince 7.5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu tespit edilmeli,

elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA,

2. Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,