Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/692 K.2024/2774

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili ile davalılar ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

6098 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 407 nci maddesinin tebliğ tarihinde yürürlükte olan hükmünde, bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılan her erginin kısıtlanacağı; 448 inci maddesinde, vesayet dairelerinin yetkilerine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla vasinin, vesayet altındaki kişiyi tüm hukukî işlemlerinde temsil edeceği; 471 inci maddesinde, özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkûmiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayetin, hapis hâlinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkacağı yönündeki düzenleme gözetilerek;

1.Dosya içindeki belgelerden davalılar hakkında herhangi bir vesayet kararı olup olmadığına dair bilgiye ulaşılamamaktadır.

Öncelikle davalılara tebliğ tarihi itibariyle vasi tayin edilip edilmediği, edilmişse vesayet ilamının dosyaya eklenerek vasilerin kimler olduğunun belirlenmesi; davalılar tarafından verilen vekaletnameler ile onları temsil eden avukatlara Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ edildiği, ancak avukatlara davalıların varsa vasileri tarafından verilmiş usulüne uygun vekâletname veya yetki belgesi aslı veya onaylı örneği dosya içerisinde bulunmadığından.

Mahkemece anılan avukatlara kesin süre içeren muhtıra ile varsa vasilere ait vekaletname ibrazı istenmeli, vekaletnamelerin ibrazı halinde dosyanın aynen, ibraz edilmemesi halinde ise hükmün davalıları temsilen vasilere yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı HMK’nun 366 yollamasıyla temyiz incelemesinde de uygulanan aynı Kanun'un 346 ncı maddesindeki prosedür işletilmesi gerektiği;

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar ... ve ... vekiline tüzel kişi olduğundan ve yetkilisi olmadığından bahisle işçisine tebliğ edildiği ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin ise hiç tebliğ edilmediği gözetilerek; anılan davalıların kısıtlı olmadığının anlaşılması halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile davacı temyiz dilekçesinin vekile yöntemince tebliğinin sağlanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.