Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7168 K.2024/8655

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'ın davalı şirket bünyesinde 30.07.2015-21.12.2019 tarihleri arasında çalıştığını, davalı işveren tarafından 10.12.2019 tarihinde, yine davalı şirkete ait Cevizdere Mah. Balkan Sok. No:19/1 ... adresinde bulunan ...

Şubesi'ne ürün kontrolü-denetimini yapması görevi ile gönderildiğini, 21.12.2019 günü geçirdiği kalp krizi nedeniyle Ünye Devlet Hastanesinde hayatını kaybettiğini, davalı işveren tarafından olayın iş kazası olarak Kuruma bildirilmediğini, davacılar tarafından 12.10.2020 tarih ve 12155148 kayıt numaralı dilekçe ile başvuruda bulunduğunu,

ancak Kurum tarafından 28.12.2020 tarih ve E-17979537-204.01.99-16834839 sayılı yazı cevabı ile "....25.12.2020 tarih ve 113 nolu Ünite Kararı ile ...'ın 21.12.2019 tarihindeki ölüm olayının iş kazası olduğuna ilişkin bir kanaat oluşmadığından olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında iş kazası olarak değerlendirilemeyeceğinin..." bildirildiğini belirterek; olayın iş kazası olarak tespitine karar verilmesini dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret A.Ş. vekili; müteveffanın mesai saatleri dışında, görev tanımı ile hiçbir ilgisi olmaksızın, arkadaşları ile gitmiş olduğu restoranda alkol alması sonrasında kalp krizi geçirerek vefat ettiğini, müteveffanın ölümünün gerçekleştiği tarihte, görevi nedeni ile Ünye ilinde bulunduğu hususunda bir ihtilafın söz konusu olmadığını, ancak müteveffanın geçirmiş olduğu kalp krizi sonucu hayatını kaybetmesi ile ne yaptığı işin ne mesai saatlerinin ne de görevlendirildiği şehirde olmasının bir ilgisinin bulunmadığını, olayın iş kazası olmadığını belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili; davacıların murisinin geçirmiş olduğu kaza ile ilgili Kurum müfettişlerince yapılan inceleme sonucunda 25.12.2020 tarih ve 113 no.lu ünite kararı ile 21.12.2019 tarihindeki ölüm olayının iş kazası olduğuna ilişkin kanaat oluşmadığından 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında iş kazası olarak değerlendirilemeyeceğinin bildirildiğini, olaya ilişkin ceza yargılaması olup olmadığının, davacının tedavi belgelerinin, hastaneye yatış sebebinin araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... işçinin, işveren tarafından Ordu-Ünye'ye ürün kontrol/denetimi için gönderildiği sabittir. Gönderilmiş olduğu yerde akşam saatlerinde arkadaşları ile yemek yediği sırada rahatsızlandığı ve kaldırıldığı hastanede kalp krizi nedeniyle vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Müteveffanın, kalp krizini geçirdiği zamanın, iş için görevlendirilmiş olduğu yerde asıl işini yapmaksızın geçirdiği zaman denk geldiği ve bu durumunda iş kazasının tarif edildiği 5510 sayılı Kanun madde 13/c'ye göre iş kazası, "Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan" olaydır bendine uygun olduğu, bir olayın iş kazası sayılabilmesi için başkaca bir unsurun aranmadığı göz önüne alındığında sonuç olarak olayın;

bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda meydana gelmesi nedeniyle 5510 sayılı Kanun mad.

13/c kapsamında iş kazası olduğu kanaatine varılarak Türk Milleti adına davanın kabulüne karar verilmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur..." gerekçesi ile davacının davasının kabulüne, sigortalı ...'ın 21.12.2019 tarihinde yaşamış olduğu olayın 5510 sayılı Kanun'un 13/c maddesi kapsamında iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili; davacının geçirmiş olduğu kaza ile ilgili Kurumu Bağcılar Sosyal Güvenlik Merkezi müfettişlerince yapılan inceleme sonucu 25.12.2020 tarih ve 113 no.lu ünite kararı ile davacı murisinin 21.12.2019 tarihindeki ölüm olayının iş kazası olduğuna ilişkin kanaat oluşmadığından 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında iş kazası olarak değerlendirilemeyeceğinin bildirildiğini, tanık beyanlarında dahi davacıların murisinin vefat ettiği gecede alkol aldığını belirttiğini, bu hususun Mahkemece göz ardı edilerek rapor hazırlandığını belirterek; istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı ... Tekstil San. ve Dış Tic. A.Ş. vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunun Kurum teftiş raporu ile çeliştiğini, yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğini, dinlenen tanıkların ifadelerinde müteveffanın vefat ettiği gece alkol almış olduğunu, akabinde kaldırılmış olduğu hastanede ihmal edildiğini, saatlerce müdahale edilmediğini beyan ettiklerini, dosyada mübrez müteveffanın işe giriş/periyodik muayene formunda 10 yıldır, günde 20 adet sigara içtiğini beyan ettiğinin görüldüğünü, ayrıca hükümde vekalet ücretinin "...davalıdan alınarak davacıya verilmesine..." şeklinde karar verildiğini ancak dosyada iki tane davalı olduğunu belirterek; istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile emsal kararlarda olduğu üzere sigortalının iş gereği başka bir yerde otelde bulunması veya iş gereği seyahat etmesi esnasında kalp krizi geçirmesi ile iş gereği bulunduğu başka bir yerde yemek yediği esnada kalp krizi geçirmesi arasında ayrım yapılmasını gerektiren bir sebep bulunmadığı gibi aksinin hakkaniyete ve iş hayatının olağan akışına da uygun düşmeyeceği anlaşılmakla;

dava konusu olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesine göre iş kazası olduğu yönündeki mahkeme tespit ve hükmü yerinde olduğundan, istinaf yoluna başvuran taraf ve HMK'nın 355 inci maddesine göre istinaf sebepleri dikkate alınarak yapılan istinaf incelemesine göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı taraf vekilleri, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacılar murisinin vefatı ile sonuçlanan kalp krizi olayının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, hastane kayıtları, dinlenilen taraf ve bordro tanıklarının beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,