Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7272 K.2024/8414

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 04.02.2018 ile 04.11.2018 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının orada olduğu dönem boyunca işyerinin ortağı, sahibi olduğunun çevredeki herkes tarafından bilindiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile beyanı alınan tanık ...'in davacıyı tanıdığını, Aşık Veysel Parkı içerisinde davacının çalıştığı kafeteryaya müşteri olarak gittiğini ancak hangi tarihlerde çalıştığını bilmediğini beyan ettiği;

...'ın davacıyı bir kafede tanıdığını, ikisinin de Almanya geçmişi olması nedeniyle aralarında arkadaşlık oluştuğunu, davacının burada garson olarak çalıştığını beyan ettiği, tanık ...'in davacıyı Aşık Veysel Parkı içerisinde bulunan Park Kafe'de çalışması nedeniyle tanıdığını ancak davacının burayı işlettiğini, garson olarak çalışmadığını, burayı davacı ile birlikte üç ortağın açtığını beyan ettiği, bu tanıkların davacının çalışmalarına şahit olduğunu destekler başka delil bulunmadığı;

bordro tanığı ...'ın Park Kafe'de kendisinin çalıştığı dönemde başka çalışan olmadığını, davacıyı tanımadığını beyan ettiği, çevreden yapılan araştırmada başka bir kamu tanığının veya dönem bordrolarından dava konusu dönemde çalışan başka bir bordro tanığının da tespit edilemediği ve toplanan delillere göre davacının davasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, davacının, davalı adına tescilli işyerinden bildirilen hizmetinin bulunmadığı, vergi mükellefiyeti 27.02.2018 tarihinde başlayan davalının, Keçiören Belediyesinden gelen evraklara göre park içinde bulunan Belediyeye ait kafeteryayı kira devri ile 13.02.2018 tarihinden itibaren işletmeye başladığı, kamu tanığı ve bordro tanığının beyanlarına başvurulduğu, davacının ihtilaflı dönemde davalı nezdinde hizmet akdine istinaden çalıştığı iddiasının ispat edilemediğine dair Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığından davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; davacının 04.02.2018 ile 04.11.2018 tarihleri arasındaki çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,