Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7304 K.2024/10890

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitini ve gelir bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile,

A-ATK 2.Üst Kurulunun 17.09.2020 tarih ve 1535 sayılı raporunda belirtildiği şekliyle davacının E cetveline göre 13.03.2019 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybının % 9.1 olduğunun tespitine,

B-Davacının 5510 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi kapsamında aylık bağlanması talebinin reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinafında özetle; ''Meslek hastanesinde 14.02.2017 tarihinde muayene edilen davacıda mesleki işitme kaybı olduğu belirtilerek sağlık kuruluna sevk edilmiştir. Sağlık kurulu 28.07.2017 tarihinde maluliyeti %7 belirlemiş. ATK da dosya üzerinde aynı maluliyeti tekrar etmiştir.

ATK Genel Kurulu itiraz üzerinde müvekkili muayene çağırmadan, meydana gelen ve sonradan daha da artan sağlık şikayetleri gözden kaçırılarak dosya üzerinden inceleme ile itirazlarımız görmezden gelinmiştir. ATK tarafından muayeneler yetersiz ve eksik yapılmıştır. Hüküm kurmayı elverişsiz sağlık raporuna göre karar verilmesi hukuka aykırıdır. Davacının maluliyeti %7'den %9,1'e yükselmesine rağmen sanki dava tümden reddedilmiş gibi davalı lehine vekalet ücreti takdiri hatalıdır.

Davalı lehine takdir edilen vekalet ücreti kaldırılmalıdır.'' gerekçesiyle istinafa başvurmuştur.

2.Davalı SGK vekili istinafında özetle; ''Hem meslek hastalıkları, hem Yüksek Sağlık Kurulu raporu ve hatta Adli Tıp Kurumunun dahi %10 üzerinde tespitte bulunmadığı tespit edilmiş olmakla birlikte, %10 üzerinde bir Meslekte Kazanma Gücü Kaybı bulunmadığından hareketle Kurum tarafından davacının 5510 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi kapsamında aylık bağlanması talebinin reddi haklı sebebe dayanmaktadır. Davacının isteklerini kabul etmeyen Kurum aleyhine vekalet ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerekir bu nedenle aleyhe kısımlar yönünden kararın düzeltilerek onanması, davacıya verilen vekalet ücretinin kaldırılması, Kurum aleyhine hükmedilen yargılama giderlerinin davacı üzerine bırakılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Somut olayda; davacının talebiyle ilgili Kuruma başvurusunun reddedildiği anlaşılmıştır.

Bölge Sağlık Kurulu'nun 28.07.2017 tarih ve 0344 sayılı raporu ile davacının maluliyetinin E cetveline göre %7 olarak tespit edildiği, davacının rapora itiraz ettiği,

Yüksek Sağlık Kurulunun 10.10.2017 tarih ve 78/14220 sayılı kararında da davacının maluliyetinin %7 olarak belirlendiği,

20.05.2014 tarih ve 8614 sayılı Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu Raporu ile ise davacının maluliyetinin E cetveline göre % 9.1 olduğuna dair kanaat sunulduğu anlaşılmış,

Raporlar arasında çelişki bulunması nedeniyle dosya kesin rapor sunulmak üzere Adli Tıp Kurumu 2.Üst Kuruluna tevdi edilmiştir.

Adli Tıp Kurumu 2.Üst Kurulunun 17.09.2020 tarih ve 1535 sayılı raporu ile davacının maluliyetinin 13.03.2019 tarihinden itibaren %9.1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı kararlaştırılmıştır.

ATK 2.Üst Kurulunun nihai merci sıfatıyla maluliyet noktasında kesin olarak karar verdiği, davacının maluliyetinin %9.1 olduğuna dair görüş, Mahkemece de kabul görmüştür.

Bununla birlikte davacı yanın aylık bağlanmasına dair talebi, 5510 sayılı Kanunun 19 uncu maddesinde belirlenen %10 oranındaki maluliyet kaybı şartı oluşmaması nedeniyle kabule şayan görülmeyerek, neticede davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir." gerekçesiyle istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 124 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve gelir bağlanması istemli işbu davada, verilecek hüküm dava dışı işverenlik yada işverenliklerin hak alanı da ilgilendireceğinden, hak alanı etkilenen işverenlik yada işverenliklere HMK'nın 124 üncü maddesi kapsamında usulüne uygun şekilde husumet yöneltilerek gösterilecek bütün deliller toplandıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA,