Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7417 K.2024/8613

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16 ncı maddesine göre, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Yine, anılan Kanun'un 17 nci maddesine göre, “Belli bir yerde devamlı olarak meslek ve sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek ve sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”

Kanunun 16 ve 17 nci maddelerine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespiti yine muhatap ile muhatap adına tebligatın yapılacağı kimsenin aynı konutta birlikte oturan kişi veya hizmetçi / daimi çalışan olması gerekir.

Dosyada, gerekçeli kararın davalı ...'a muhatabın adreste bulunmama sebebine ilişkin bir tespite yer verilmeksizin çalışanı imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle usulüne uygun ve denetime elverişli bir tebliğ yapıldığı kabul edilemeyeceğinden gerekçeli kararın anılan davalı ...'a açıklanan düzenlemeler gereğince usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde de uygulanan aynı Kanun'un 346 ncı maddesindeki prosedür işletildikten sonra dosyanın dairemize gönderilmesi gerekmektedir.