Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7469 K.2024/9845

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen fiili hizmet süresi zammı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Türkiye Şeker Eskişehir Makine Fabrikasında 25.09.1987 tarihinde çalışmaya başladığını, halen davalı fabrikanın döküm bölümünde döküm postabaşısı olarak çalıştığını, müvekkilinin yaptığı işin en ağır ve yıpratıcı işlerden olduğunu, 5510 sayılı Kanun kapsamında 2008 yılına kadar yapılan değişikliğe kadar müvekkilinin hizmet süresinden yararlandığını, 2008 yılında kanunda yapılan değişiklik nedeniyle müvekkilinin hizmet süresi zammından yararlanamadığını, Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2017/979 Esas sayılı dosyasında emsal mahiyette açılan davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini,

müvekkili adına SGK'ya yapılan başvurularının reddedildiğini beyan etmiş, müvekkilinin 01.10.2008 tarihi ile dava tarihi arasındaki dönemde bildirilen çalışmalarına fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Türkşeker Eskişehir Makine Fabrikası vekili, davacının çalışmaya başladığı 02.11.1998 tarihinden itibaren hizmet süresinden yararlandırıldığını, fiili hizmet süresi zammı uygulamasının kaldırılmasına ilişkin yönetmeliğin 27.09.2008 tarih 27010 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanmasından sonra kaldırıldığını, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaları kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı SGK vekili, davalı işyerinin 01.10.2008 tarihinden sonra Sosyal Güvenlik Kanununda yapılan değişiklikle ilgili işyerlerinde fiili hizmet süresi zammı kapsamından çıkartıldığını, bu tarihe kadar davacının primlerinin yatırıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2021 tarihli, 2020/500 E., 2021/415 K. Sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacının davalı işyerinde geçen 01.10.2008 ile 07.07.2020 tarihleri arasında prim ödenmiş 3119,5 fiili gün çalışmasına 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi gereğince 2008 yılı için 12 gün, 2009 yılı için 44 gün, 2010 yılı için 44 gün, 2011 yılı için 44 gün, 2012 yılı için 43 gün, 2013 yılı için 44 gün, 2014 yılı için 44 gün, 2015 yılı için 44 gün, 2016 yılı için 44 gün, 2017 yılı için 45 gün, 2018 yılı için 44 gün, 2019 yılı için 44 gün, 2020 yılı için 22 gün, toplam 519 gün fiili hizmet zammı süresine hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkeme kararına karşı davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesinin 17.11.2022 tarih, 2021/942 Esas, 2022/1927 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında," ...İnceleme konusu davada, davacının Eskişehir Makine Fabrikasının dökümhanesinde döküm işçisi olarak çalıştığı, işveren tarafından gönderilen ve davacının dava konusu edilen sürelerde çalıştığı bölümleri ve süreleri gösteren belgeye göre, 30.09.2008- 07.07.2020 tarihleri arasında, 07.07.2003-29.08.2013 tarihleri arasında Eskişehir Makine Fabrikasının döküm atölyesi postabaşısı olarak, 29.08.2013-03.11.2016 tarihleri arasında ...

Şeker Fabrikasında döküm atölyesi postabaşısı olarak, 03.11.2016 ve devam eder şekilde yine Eskişehir Makine Fabrikasının döküm atölyesi postabaşısı olarak görev yaptığı belirtildiğinden, Mahkemesince her ne kadar keşif yapılmış ise de "postabaşı" nın tam olarak ne iş yaptığı, çalıştığı tüm sürede diğer dökümhane işçileri ile aynı işi yapıp yapmadığı dosya içindeki belgelerden anlaşılamamaktadır.

40 ıncı maddede bulunan tablonun 8 numaralı sırasında düzenlenen ve fiili hizmet süresi zammı verilmesini gerektiren döküm işinde çalışan sigortalılara, ancak tüm çalışmaları fiilen maddede belirtilen işlerde geçmesi halinde fiili hizmet süresi zammı verilebileceğinden, Mahkemesince toplanan delillerin yeniden bu yönde değerlendirilerek ve davacının yaptığı işin tam olarak ne olduğu, mesasinin tamamının maddede belirtilen işlerde geçip geçmediği belirlenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi..." gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işyerinde geçen 01.10.2008 ile 07.07.2020 tarihleri arasında prim ödenmiş 3119,5 fiili gün çalışmasına 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi gereğince 2008 yılı için 12 gün, 2009 yılı için 44 gün, 2010 yılı için 44 gün, 2011 yılı için 44 gün, 2012 yılı için 43 gün, 2013 yılı için 44 gün, 2014 yılı için 44 gün, 2015 yılı için 44 gün, 2016 yılı için 44 gün, 2017 yılı için 45 gün, 2018 yılı için 44 gün, 2019 yılı için 44 gün, 2020 yılı için 22 gün, toplam 518 gün fiili hizmet zammı süresine hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı işveren vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,