Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7580 K.2025/6766

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 22.02.2010-07.06.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ... ve ..., 27.4.2016 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle, “Dilekçeleri ekinde sundukları vergi levhasından, vergi dairesi yoklama ve tespit tutanaklarından ve işyeri sigorta girişlerinden görüleceği üzere, davacının çalıştığı firmanın ...’e ait deri konfeksiyon atölyesi olduğunu, diğer davalılar olarak gösterilen ... ve ...’in ...‘e ait işyerinde sigortalı işçi olarak çalıştıklarını, bu nedenle taraf ehliyetinin bulunmadığını öte yandan davacının 22.02.2010 – 07.06.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmadığını, dilekçe ekinde yer alan sigortalı işe giriş ve çıkış kayıtlarından da görüleceği üzere, davacının,

davalı ...’e ait şahsi firmasında 07.06.2013 tarihinde işe başladığı ve 05.08.2013 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, yine dilekçe ekinde sunulan vergi levhası ve işyeri açılış evraklarından da görüleceği üzere davalı ...’in deri konfeksiyon atölyesinin 10.09.2012 tarihinde faaliyetine başladığını, bu tarihten önce davacının çalıştığını iddia ettiği ...’e ait deri konfeksiyon atölyesinin faaliyette olmadığını, faal olmayan bir firmada da davacının çalışmasının mümkün bulunmadığını,

kaldı ki taraf ehliyeti olmayan ve 2008 tarihinde işyerini açıp 2011/04 ayına kadar faaliyet gösteren ve sigortalı işçi çalıştıran ...’e ait firmada da davacının çalışmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için çalışma ilişkisinin hizmet akdine dayanması ve işçinin işverene ait iş yerinde onun denetim ve gözetimi altında fiilen yerine getirmesinin zorunlu olduğunu, bu durumun ispatının ancak yazılı delillerle doğrulanabileceğini belirterek hak düşürücü 5 yıllık sürenin göz önünde bulundurularak yargılamanın yapılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, ... T.C. kimlik ve ... S.S. numaralı davacı ...’ın; taleple bağlı kalınarak, davalı işveren ...’e ait ... sicil sayılı işyerinde; 22.02.2010 – 9.9.2012 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle 916 gün çalıştığı, 916 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, davalı işveren ...’e ait ... sicil sayılı işyerinde; (taleple de bağlı kalınarak) 10.09.2012 – 07.06.2013 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle 156 gün çalıştığı, 156 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, diğer davalı ... yönünden davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, davacının çalışmasının kanıtlanamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere usul ve kanuna uygun olup, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR