Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7760 K.2024/8970

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 2014/1-9 aylara ilişkin gerçek prime esas kazancının tespitini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın öncelikle davalı Kurum açısından pasif husumet yokluğu yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, yapılan incelemede ... sicil no.lu davacının 15.08.1986 tarihinde sigortalı olarak Bolu bölgesinde ... işyerinde işe başladığının tespit edilmiş olduğunu, davacının 21.04.2017 tarihinde vermiş olduğu tahsis talebine istinaden 01.05.2017 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığının bağlanmış olduğunu, aylık bağlamada davacının çalışmış olduğu işyerindeki işverenin davalı Kuruma bildirdiği,

prime esaş kazançların dikkate alınarak aylık bağlandığını, aylık bağlamada davacının çalıştığı işyerindeki konumu yaptığı işin aylık bağlamada davacının çalışmış olduğu işyerindeki işverenin Kuruma bildirdiği prime esas kazançların dikkare alınarak aylık bağlanmış olduğunu, davalı Kurumun yasaya uygun işlem yapmış olup, Kurum aleyhine açılan davanın dayanağı da olmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi

yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının yurt dışı çıkış sürelerini gösterir kayıtlar celp edilmiş, davalı işverence cevap dilekçesi ekinde sunulan belgelere göre davacıya 15.01.2014 tarihinde 1.700 Euro, 24.02.2014 tarihinde 880,00 Euro, 22.03.2014 tarihinde 1.100 Euro, 18.04.2014 tarihinde 1.400 Euro, 16.05.2014 tarihinde 1.250 Euro, 13.06.2014 tarihinde 990 Euro, 08.07.2014 tarihinde 770 Euro, 04.08.2014 tarihinde 1.400 Euro, 13.06.2014 tarihinde 990 Euro,

08.09.2014 tarihinde 990 Euro ücret olarak ödendiği ve davalı tarafça ibraz edilen söz konusu harcama listelerinde davacının imzasının bulunduğu ve bu tutarların senetle ispat sınırının üstünde olduğu hesap bilirkişisi Emine Erdoğan Paksoy alınan 26.05.2023 tarihli raporla da anlaşılmakla; davanın kabulü ile davacının 4242.014 işyeri sicil numaralı davalı işyerinde sigorta primine esas kazançlarına ek olmak üzere.

2014/1. dönemde 5.890,50 TL daha ek, 2014/2. dönemde 3.707,49 TL daha ek, 2014/3. dönemde 4.742,68 TL daha ek, 2014/4. dönemde 5.777,85 TL daha ek, 2014/5. dönemde 5.277,11 TL daha ek, 2014/6. dönemde 3.944,66 TL daha ek, 2014/7. dönemde 3.318,03 TL daha ek, 2014/8. dönemde 5.623,93 TL daha ek, 2014/9. dönemde 3.880,13 TL daha ek, sigorta primine esas kazancı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, denetime elverişli olmayan bir bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulduğunu, prime esas kazancın tespitine yönelik başkaca bir araştırma yapılmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya 15.01.2014 tarihinde 1.700 Euro, 24.02.2014 tarihinde 880,00 Euro, 22.03.2014 tarihinde 1.100 Euro, 18.04.2014 tarihinde 1.400 Euro, 16.05.2014 tarihinde 1.250 Euro, 13.06.2014 tarihinde 990 Euro, 08.07.2014 tarihinde 770 Euro, 04.08.2014 tarihinde 1.400 Euro, 13.06.2014 tarihinde 990 Euro, 08.09.2014 tarihinde 990 Euro ücret olarak ödendiği ve davalı tarafça ibraz edilen söz konusu harcama listelerinde davacının imzasının bulunduğu ve bu tutarların senetle ispat sınırının üstünde olduğu,

davalı tarafın sunduğu yazılı belgelerden davacı yana sefer başı ödenen ücretin şoför harcırahı adı altında ödendiği anlaşılmakla, bu ödemenin görev yolluğu olarak nitelenmesinin mümkün olmadığı değerlendirilerek, davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmakla; davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm istinaf nedenlerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 200 ve 202 nci maddeleri,

2- 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80 inci maddesinin birinci fıkrası,

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,