Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7807 K.2025/57

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı şirket ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette çalışırken, 17.12.2018 tarihinde malzeme yüklemesi yaptığı esnada 4 metre yükseklikten düştüğünü, Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesine gittiğini, düşmeden dolayı 'Yumuşak Doku Bozuklukları' teşhisi konulduğunu, işten çıkarılma korkusuyla işyerinde düştüğünü söylemediğini, iş kazası olarak kayıtlara geçmediğini, müvekkilinin sol diz menüsküsünde yırtılma meydana geldiğini, işveren tarafından izin verildiğini, verilen izin sürecinde işe gelmemesi sebebiyle iş akdinin sonlandırıldığını, Ankara 2. İş Mahkemesinde dava açıldığını, davasının reddedildiğini belirterek dava konusu olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iddia edilen olayın davacının kendi kusuru ile iş yeri dışında meydana geldiğini, hastane polisi tarafından düzenlenen adli tutanaklarda davacının iş kazası olduğuna dair bir bildiriminin olmadığını, aksine kendi evinin merdivenlerinden düştüğünü beyan ettiğini, Kurumun 05.06.2020 tarihli komisyon kararında olayın iş kazası olarak kayıtlara geçmediğinin belirtildiğini, iş kazası bildirimin süresi içerisinde yapılmadığını, düştüğü yerin yüksekliğinin 1 metreden az olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş kazası ile ilgili bildirimde bulunmadığını, olayın iş kazası olduğuna dair hiçbir bilgiye rastlanılmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından davalı Kurumun dava konusuna ilişkin davacı başvurusunu kabul etmediği, olay tarihinde davacının davalı şirket çalışanı olduğu, tedavi evrakları, bordro tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında davacının 17.12.2018 tarihinde davalı işyerinde çalışırken yaralanması olayının iş kazası olduğu tespiti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı ... Gıda Paz. San. ve Tic. A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile özetle; davacının veya işverenin iş kazası ile ilgili bildirimde bulunmadığını, olayın iş kazası olduğuna dair hiçbir belge ve bilgiye rastlanılmadığını, olayın açık ve net olarak iş kazası olduğu hususu belirlenmeden verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile olayın iş kazası olarak kabul edilebilmesi için olaya maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesi anlamında sigortalı olması ve olayın 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği, somut uyuşmazlıkta davalı Kurumun dava konusuna ilişkin davacı başvurusunu kabul etmediği, olay tarihinde davacının davalı şirket çalışanı olduğu,

tedavi evrakları, bordro tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında davacının 17.12.2018 tarihinde davalı işyerinde çalışırken yaralanması olayının iş kazası olduğu, böylece Mahkemece verilen kararın yerinde olduğunun anlaşıldığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesi ile özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme ile verildiğini, kazanın işyeri dışında davacının evinde iken kendi kusurlu hareketleriyle merdivenden düşüp yararlanarak meydana geldiğini, bu nedenle davalı işverene kusur izafe edilemeyeceğini, Kurum ve davalı şirketin kayıtlarında iş kazasının meydana geldiğine ilişkin bir kayıt bulunmadığı, tanık ifadelerinin görgüye değil duyuma dayalı olduğu, bu nedenlerle iş kazası tespitinin her yönüyle hatalı olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 17.12.2018 tarihli olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR