Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7841 K.2024/9748

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı murisinin 25.08.2013-30.09.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili, hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak ölüm tarihinin esas alınması gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Feri müdahil Kurum vekili 06.09.2021 tarihli dilekçesiyle; Kurum lehine hükmedilen vekalet ücretinin sehven davacıya verilmesine denmiş olup maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut olayda, 31.01.2019 günü açılan eldeki dava "hizmet tespiti" istemine ilişkin olup, 11.09.2014 gün ve 29116 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak, yayımı tarihinde yürürlüğe giren 10.09.2014 gün ve 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi ile 30.01.1950 tarihli ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7 nci maddesinde yapılan değişiklik sonrasında Kurumun bu davadaki sıfatı feri müdahil olduğu ve bu nedenle lehinde veya aleyhinde yargılama giderlerine hükmedilmesi mümkün olmadığı halde, Kurum hakkında avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi "davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde hüküm kurulması da hatalıdır.

Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında; davacı murisi ... ...'in davalı iş yerinden bildiriminin bulunmadığı, davanın çalışmanın sona erdiği 30.09.2013 tarihinden itibaren 5 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı kabul edilerek hüküm kurulmasının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla birlikte, Kurumun bu davadaki sıfatı feri müdahil olduğu halde karar başlığında davalı gösterilmesi ve hakkında vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır." gerekçesiyle,

"Davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli, 2020/323 Esas - 2021/120 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

I) Davanın reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmekle birlikte emsal yargı kararları nazarında kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Feri müdahil Kurum vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin ve feri müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,