Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7903 K.2024/7824

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.10.2013 tarihinden itibaren davalı ...'un evinde davalının çocuğu ...'a bakıcılığı ve ev hizmetleri yapmakta iken 03.01.2018 tarihinde işten çıkarıldığı, davacının işten çıkarıldıktan sonra SGK'ya başvurduğunda sigorta başlangıç tarihinin ve prim günlerinin eksik yatırıldığı ve ayrıca ev hizmetlerinde çalışmış gösterildiği, oysaki davacının davalı işveren yanında sürekli ve ücretli olarak çocuk bakıcılığı yaptığı, davalı işverenin davacının işe giriş tarihini 17.03.2014 olarak gösterdiği,

girdi çıktı şeklinde arada bir iş çıkışını vererek sigortasının eksik yatırdığı ve ayrıca neredeyse her ay eksik gün bildiriminde bulunulduğu, davacının sadece Aralık ayında 01.07.2014 tarihi ile 22.12.2014 tarihi arasındaki dönemde çalışmadığı iddiasıyla davacının 01.10.2013 tarihinden 01.07.2014 tarihine kadar ve 22.12.2014 tarihinden 03.01.2018 tarihine kadar çoçuk bakıcısı olarak ücretli şekilde aralıksız çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurumun davalı olmadığı, kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle Mahkemenin savunmayı re’sen genişletmesi ve bundan sonra karar vermesi gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; arabulucuya başvurulması gerektiği, davacının iyi niyetli olmadığı, davacının çalışmasının arızi olduğu, 15.07.2013 tarihinde davalının çocuğunun kreşe gitmeye başladığı, Ağustos 2014 tarihinde bu kreşten ayrıldığı ve 01.09.2014 tarihinde anaokuluna başladığı, 2016 yılında ise ilk öğretime başladığı, davacının 17.03.2014 - 19.06.2014 ve 23.12.2014 - 06.01.2018 tarihleri arasında çalıştığı, davacının Cumartesi ve Pazar çalışmadığı ve haftanın beş günü çalıştığı, fazla mesaisi olmadığı ve yazları davalının 2 ay yazlığa gittiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ İLK KARARI

Mahkeme tarafından 27.10.2022 tarihli ve 2021/25 Esas, 2022/422 Karar sayılı kararla davacının davalıya ait iş yerinde 01.10.2013 - 01.07.2014 ve 22.12.2014 - 03.01.2018 tarihleri arasında çocuk bakıcısı olarak kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesi için iş bu davanın açıldığı; davacının davalı iş yerinde 14.03.2014 tarihinde ilk işe giriş bildirgesinin verildiği ve devam eden süreçte çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, dosyada dinlenen tanıkların beyanlarında davacının hafta içi çalıştığı, hafta sonu çalışmadığı,

genellikle sabah 10.00 - 11.00 gibi işe gelip akşam 17.00 - 18.00 gibi işten ayrıldığını ifade ettikleri, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının davalıya ait iş yerinde Kuruma bildirilen süreler hariç 14.03.2014 - 03.01.2018 tarihleri arasında kesintisiz ve asgari ücret ile çalıştığını yönünde kanaat oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait iş yerinde Kuruma bildirilen süreler hariç 14.03.2014 - 03.01.2018 tarihleri arasında kesintisiz ve asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı işveren vekili istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.Gerekçe ve Sonuç Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından 28.09.2023 tarihli ve 2023/77 Esas, 2023/1833 Karar sayılı karar ile İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ile tüm dosya kapsamından ve dinlenen kamu tanık beyanlarından, davacının davalı yanında çalıştığı anlaşılmakla, mahkeme kararının vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/77 Esas, 2023/1833 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizce 22.01.2024 tarihli ve 2023/13366 Esas, 2024/349 Karar sayılı ilamla aşağıdaki gerekçeyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur:

"...Davacının hizmet akdine dayalı çalışmaları, 17.03.2014 - 19.06.2014 ve 23.12.2014 - 03.01.2014 tarihleri arasında davalı işveren tarafından kısmi süreli olarak bildirmiştir. Davacı 01.10.2013 - 01.07.2014 ve 22.12.2014 - 03.01.2018 tarihleri arasında tam süreli çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından taleple bağlılık ilkesi göz ardı edilerek, talep konusu olmayan 01.07.2014 - 21.12.2014 tarihleri arasındaki dönemi de kapsayacak şekilde, davacının 14.03.2014 - 03.01.2018 tarihleri arasında, Kuruma bildirilen süreler hariç, tam ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir..."

B. İlk Derece Mahkemesice Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıya ait iş yerinde 01.10.2013 - 01.07.2014 ve 22.12.2014 - 03.01.2018 tarihleri arasında çocuk bakıcısı olarak kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesi için iş bu davanın açıldığı; davacının davalı iş yerinde 14.03.2014 tarihinde ilk işe giriş bildirgesinin verildiği ve devam eden süreçte çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği,

dosyada dinlenen tanıkların beyanlarında davacının hafta içi çalıştığını, hafta sonu çalışmadığını, genellikle sabah 10.00-11.00 gibi işe gelip akşam 17.00-18.00 gibi işten ayrıldığını ifade ettikleri, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının davalıya ait iş yerinde Kuruma bildirilen süreler hariç 14.03.2014 - 30.06.2014, 22.12.2014 - 03.01.2018 tarihleri arasında kesintisiz ve asgari ücretle çalıştığı yönünde Mahkememizde kanaat oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait iş yerinde Kuruma bildirilen süreler hariç 14.03.2014 - 30.06.2014,

22.12.2014 - 03.01.2018 tarihleri arasında kesintisiz ve asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; hizmet akdi unsurlarının oluşmadığı, fiili çalışmanın ispatı için tanık beyanlarının yeterli olmadığı, tanık beyanları arasında çelişki olduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; delillerin takdirinde hataya düşüldüğü, çalışmanın tam zamanlı kabul edilemeyeceği, kabulün kamu tanıkları beyanları ile çeliştiği, çelişkiler giderilmeden karar verildiği, varsayımdan yola çıkılarak karar verildiği, iddianın ispat edilemediği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacının davalı nezdinde hizmet akdine dayalı olarak tam süreli çalıştığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen ilk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,