Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7945 K.2024/12184

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalılardan ...'ya ait iş yerinde 01.08.2000 tarihinden iş akdinin feshedildiği 06.12.2017 tarihine kadar ara vermeksizin çalıştığını, davacının, davalılardan ... şirketine ait işyerinde otobüs trim bölümünde montaj operatörü olarak çalıştığını ve sürekli yaptığı ağır ve zorlayıcı işler nedeniyle kollarından, boynundan, belinden, yine iş yerindeki aşırı gürültüden ötürü kulaklarından meslek hastalığına yakalandığını, müvekkili adına işveren ...

Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. aleyhine Gebze 8. İş Mahkemesinin 2018/62 Esas sayılı dosyada açılan ve derdest olan maddi ve manevi tazminat davasında müvekkilinin maluliyet oranının Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 31.03.2022 tarihli, 661 sayılı raporu ile %25,2, meslek hastalığı başlangıç tarihinin 13.11.2015 olduğunun belirlendiğini ve müvekkilinin maluliyetinin kesinleştiğini,

16.05.2022 tarihli dilekçe ile İzmit Sosyal Güvenlik Kurumuna davacı Adli Tıp İkinci Üst Kurulu Kararına göre % 25,2’ye yükseltilmesini ve bu oran üzerinden gelir bağlanmasını ve birikmiş farkların ödenmesi talebi ile başvurulmuş ise de İzmit Sosyal Güvenlik Merkezinin 06.06.2022 tarihli cevabi yazısı ile Adli Tıp Raporunun bağlayıcı olmaması nedeni ile işlem yapılmadığının bildirildiğini, davalı Kurumun taleplerinin reddetmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek,

Sosyal Güvenlik Kurumunun 6.06.2022 tarihli kararının iptali ile müvekkilin meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik derecesi ve maluliyet oranının ATK İkinci Üst Kurulunun 31.03.2022 tarihli kararı ile %25,2 olduğunun, meslek hastalığı başlangıç tarihinin 13.11.2015 olduğunun tespitne, ATK tarafından belirlenen %25,2 oran üzerinden gelirinin bağlanmasına ve birikmiş gelirlerinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava ettiği anlaşıldı.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu meslek hastalığının 2015 yılında meydana geldiğinin iddia edildiğini, takip eden süreçte her hangi bir başvuru ya da tespit olmadığından dosya açılarak davacının maluliyet oranının belirlenmediğini, sigortalının başvurusu mevcut olmadığından yıllar önce meydana gelmiş olan hastalığa ilişkin tekrar tespitin mümkün gözükmediğini, mevzuat gereği başvuru ile davacının durumunun tespiti sonrasında merkez tarafından tespit edilen orana itirazın mümkün olduğunu, bu itirazların yetkili Yüksek Sağlık Kurulu tarafından incelenerek,

sonuca bağlandığını, itiraz mevcut olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu incelemesi yapılmadığını, iddiaların aksine belirlenen oranın usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

Davalı ... Otomotiv San. ve Tic.

A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin iş kanunu, işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğü ile diğer yasal düzenlemelerde belirtilen tüm önlemleri aldığını, davacının çalışma şekli ve müvekkil tarafından alınmış olan iş sağlığı ve güvenliği önlemleri bir arada değerlendirildiğinde davacının meslek hastalığına yakalanmasının söz konusu olmadığını, davacının mevcut işinde görevlendirilirken sağlık raporlarının da nazara alındığını, müvekkil şirketin çalışan odaklı bir şirket olduğunu ve personelin iş sağlığı ve güvenliğinin her şeyin üstünde tutulduğunu,

bu nedenle çalışma yöntemlerinin öncelikli olarak çalışanların iş sağlığı ve güvenliğinin göz önünde tutularak belirlendiğini, davacının yaptığı iş meslek hastalığına yakalanmasına neden olacak nitelikte olmadığını, iddia edilen hastalıkların birçok nedeni olmakla birlikte davacının tıbbi öyküsünün araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile: '' -Davalı Kurumun davacının talebine ilişkin 06.06.2022 tarih ve 46719177 sayılı işleminin iptaline, -Sollateral epikondilitin meslek hastalığı olduğu, -Davacının meslek hastalığı nedeniyle ATK 2. Üst Kurulunun 31.03.2022 tarih ve 661 sayılı karar ile E cetveline göre %25,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına, -Meslek hastalığı başlangıç tarihinin 13.11.2015 tarihi olduğunun tespitine, -Tespit edilen 25,2 oranına göre gelirinin bağlanmasına ve birikmiş gelirlerinin ödenmesine," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde: a. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini, c. İlk Derece Mahkemesi kararının eksik incelemeye dayalı olarak verildiğini Adli Tıp Kurumundan alınan raporların yetersiz olduğunu beyan etmektedir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde: a. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini,beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile meslek hastalığı nedeni ile sürekli iş göremezlik gelirinin tespitine ve birikmiş gelirlerin ödenmesi istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan bilgi ve belgeler, davalı Kurumun cevabi yazıları, YSK raporu ve ATK 3. İhtisas Kurulu raporları ve alınan Adli Tıp İkinci Üst Kurulundan alınan rapor dikkate alındığında tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR