Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/8284 K.2025/412

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 13.02.2024 tarihli ve 2023/14224 Esas, 2024/1121 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; hukuken yanlış bir karar olduğunu, her ikisininde eşlerinden boşandığını, duygusal ilişki yaşadığını, bu konuda fotoğraf ve videolara bakılmadığını, davalı tanıklarının beyanları dikkate alınmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, fiilen çalışma olmadığını, maddi hata yapıldığını belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı ... vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.