Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/8461 K.2025/4891

1.Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama yargılama sonunda Mahkemesince dava şartı yokluğundan dolayı davanın usulden reddine dair karar verilmiştir.

2.Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Kapatılan 21. Hukuk Dairesince hükmün "muhtara yapılan tebligat usulüne uygun olmadığı gibi, davacıya çıkartılan muhtırada gider avansını oluşturan tebligat gibi gider gerektiren işlemlerin kalem kalem açıklanmadığı, her kalemin miktarının ayrı ayrı gösterilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamadan sonra Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

3.Ankara Batı 4. İş Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 24.10.2023 tarihli 2022/13127 E.2023/10157 K. sayılı kararı ile "...

Mahkemenin esas yönünden verdiği ve daha önce Yargıtay görevli dairesinin denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup, görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmektedir." şeklinde belirtilerek dosyanın geri çevrilmesine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesince dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderildikten sonra,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 05.06.2024 tarihli, 2024/1063 E. 2024/1452 K. Sayılı kararı ile davanın istinaf değil temyiz incelemesine tabi olduğu, incelemesinin Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından yapılması gerektiği gerekçesiyle Dairenin görevsizliğine, dosyanın Mahkemesine iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

4.6100 sayılı HMK'nın 373/4 maddesi; ''Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmünü, Geçici 3/2 maddesi. "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.'' hükmünü içermektedir. Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtaya yapılmakta olan temyiz yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar iki dereceli kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtayın verdiği onama ve bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, Yargıtay Kapatılan 21. Hukuk Dairesinin 13.07.2017 tarih 2016/14589 Esas, 2017/6014 Karar sayılı ilamı ile "muhtara yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının, davacıya çıkartılan muhtırada gider avansını oluşturan tebligat gibi gider gerektiren işlemlerin kalem kalem açıklanmadığının, her kalemin miktarının ayrı ayrı gösterilmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece anılan karar sonrası esasa ilişkin yargılama yapılıp karar verilmiştir.

Aleyhine kanun yoluna gidilen kararla ilgili, daha önce Yargıtayın dosyayı incelemeye görevli dairesince, esas yönüyle herhangi bir denetim söz konusu değildir.

Bu itibarla, Mahkemenin esas yönünden verdiği ve daha önce Yargıtay görevli dairesinin denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmektedir.