KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/8506 E., 2025/4927 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili ve davalı ... Uluslararası Nak. Taah. Tur. .... İnş. Tar. Ürn. .... Oto. İth. İhr. San. ve .... Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ... Uluslararası Nak. Taah. Tur. .... İnş. Tar. Ürn. .... Oto. İth. İhr. San. ve ... Ltd. Şti.'nin kesinlikten reddine, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.
Somut olayda davacı vekili tarafından hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla, maddi tazminat ve manevi tazminat isteminin Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 378.290,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kalmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının esasının incelenmesinin mümkün olmaması nedeniyle temyiz isteminin aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/8506, K. 2025/4927, 25 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama