Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/8525 K.2024/11617

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı işçinin, davalı işvereni Isped Eğitim Danışmanlık İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait Isparta ili Merkez ilçesinde bulunan iş yerinde hizmet akdi ile çalışmakta iken 04.06.2016 tarihinde iş kazası geçirerek yaralandığını, davacı tarafından Isparta 1. İş Mahkemesinin 2016/383 Esas sayılı dosyasında açılan tazminat davasının yargılaması sırasında davacıya Kurum yönünden bağlayıcı olması açısından sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin dava açmak üzere 2 haftalık kesin süre verildiğini, verilen kesin süre içerisinde iş bu davayı açtığını;

dava açılmadan önce Kuruma başvurarak %70 oranında ömür boyu meslekte kazanma gücünden kaybettiğinin ve bu oran üzerinden sürekli iş göremezlik gelirine hak kazandığının ayrı ayrı tespitini istediğini, tüm bu nedenlerle 04.06.2016 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle davacının 30.09.2016 tarihinden (bu tarih dahil) itibaren %70 oranında ömür boyu meslekte kazanma gücünden kaybettiğinin ve 30.09.2016 tarihinden (bu tarih dahil) itibaren %70 ömür boyu meslekte kazanma gücü kaybı oranı üzerinden sürekli iş göremezlik gelirine hak kazandığının ayrı ayrı tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili cevap dilekçesi ile gerek Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulun tarafından kazazede için sürekli işgörmezlikle ilgili raporlar verilmiş bu raporlar ile ATK raporlarında verilen sürekli işgörmezlik oranları arasında ciddi farklar olması nedeniyle öncelikle bu çelişkilerin giderilmesi gerektiğini, sürekli işgörmezlikle ilgili alınan raporlardaki oranlara itiraz ettiklerini, davacı için yeniden işgörmezlik oranının tespiti gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesi ile davalı Şirketin kusurunun bulunmadığını, davacının mesleğinin öğretmenlik olduğunu ve sertifikalı iş güvenliği uzmanı olduğunu, davacıya öğretmenlik görevi dışında her hangi bir görev verilmediğini, 04.06.2016 tarihinde okulun konferans salonunun sahnesinin üst kısmında asma tavanda bulunan mikrofonların yerinin değiştirilmesinin kendisinden istenilmediğini, bunu kendi iradesi ile yaptığı sırada düştüğünü, asli kusurlunun davacı olduğunu, davalı Şirketin çalıştırdığı Doğa Kolejinde tüm iş güvenliği ve işçi sağlıyla ilgili mevzuat hükümlerine okulun açıldığı günden beri uyulduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının Adli Tıp Kurumu (ATK) 2. Üst Kurulu'nun 12.01.2023 tarihli ve 2023/50 karar numaralı Raporundaki tespitlere göre 30.09.2016 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %70 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararın gerekçesinde, davacının sürekli iş göremezlik oranının tespiti amacıyla önce İzmir Kurum Sağlık Kurulundan sonra da Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'ndan rapor alındığı, bu raporlardaki sürekli iş göremezlik oranına itiraz üzerine dosyanın öncelikle ATK 3. İhtisas Kuruluna daha sonra çelişki ve itiraz üzerine ATK 2. Üst Kuruluna gönderilerek rapor aldırıldığı, ATK 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen rapordaki tespitlerin dikkate alınarak davanın kabulüne karar verildiği belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemenin eksik araştırmaya dayalı karar verdiğini, sürekli iş göremezlik oranına ilişkin verilen raporu kabul etmediklerini beyanla istinafa konu kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davalı Kurum vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle, Kurum tarafından verilmiş bulunan raporlar ile ATK raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için Yüksek Sağlık Kurulundan yeniden rapor aldırılmasına karar verilmesi ve bu raporun beklenilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ATK 2. Üst Kurulundan alınan tek rapor ile karar verilmesinin usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürmüş ve kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,