Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/8856 K.2024/10504

Taraflar arasındaki 4/1-a sigortalılık kapsamında aylık bağlanması gerektiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin emeklilik şartlarını sağladığı için Kuruma 12.09.2019 tarihinde başvuru yaptığını, davalı Kurum tarafından Bağ-Kur borcu bulunduğu gerekçesiyle talebinin reddedildiğini, müvekkilinin yalnızca 4-a statüsünden bildirilen günlerle emeklilik şartlarını sağladığını, farklı sosyal güvenlik kurumlarında geçirilen sürelerin birleştirilmesi için zorlanamayacağını, bu yönde yüksek yargı kararları bulunduğunu, davalı Kuruma yapılan başvuruya olumsuz yanıt aldıklarını belirtmiş ve bu çerçevede müvekkilinin yalnızca 4-a hizmetlerinin dikkate alınarak emekli aylığı bağlanması yönünde tespitine ve 01.10.2019 tarihinden itibaren birikmiş aylıkların yasal faiziyle ödenmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının dosyasının incelenmesi neticesinde kendisine ait işyerinde 17.03.2010-30.06.2012 ve 01.05.2015-31.01.2016 tarihleri ile 01.06.2018 tarihinden itibaren devam eden 4 yıl 5 ay 15 gün 4-b sigortalılığı nedeniyle 31.10.2019 tarihi itibariyle toplam 9.303,48 TL prim borcunun bulunduğunu, bu durumda son dönem 1260 gün 4-a çalışmasının bulunmadığını, Kurumca mevzuata göre işlem yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kabulüne, davacının 12.09.2019 tahsis talep tarihinde yaşlılık aylığına müstahak olduğunun tespitine, davacıya 01.10.2019 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 4-a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile birikmiş aylıklarının hak ediş tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davacının kendi iş yerinde 4/a kapsamında geçen 17.03.2010-10.09.2019 tarihleri arasındaki çalışmaların iptal edildiğini, 17.03.2010-30.06.2012 ve 01.05.2015-31.01.2016 tarihleri arası ile 01.06.2018 tarihinden itibaren devam eden 4 yıl 5 ay 15 gün 4/b sigortalılığı sebebiyle 31.10.2019 tarihi itibariyle toplam 9303,48 TL prim borcunun bulunduğunu, bu durumda son dönem 1260 gün 4/a çalışmasının olmadığını, Kurum işleminin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek; istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacıya 01.10.2019 tarihinden itibaren 4/1-a kapsamında aylık bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un geçici 81 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,