Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/8895 K.2024/12197

Taraflar arasındaki sigorta primine esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı işveren nezdinde 25.12.2008 – 04.02.2015 tarihleri arasında kesintisiz bir şekilde mobilya ustası olarak çalıştığını, çalıştığı dönemde sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden değil asgari ücret üzerinden gösterildiğini, Denizli 3. İş Mahkemesinin 2015/370 E. - 2017/444 K. sayılı dosyasında aylık ücretinin 1.850,00 TL olduğunun kabulü ile işçilik alacaklarının hesaplandığını, ücretinin asgari ücret kadar kısmının banka kanalı ile geri kalan kısmının elden ödendiğini ileri sürerek, davacının tüm çalışma dönemindeki prime esas gerçek ücretlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça ileri sürülen iddiaların somut gerçekliğe dayanmadığını, davacının iddialarını yazılı delilerle ispatlaması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacının öncelikle Kuruma müracaat etmesi gerektiğini, davacı tarafça Kuruma müracaat edilmeden dava yoluna başvurulması yasaya uygun olmadığından usul bakımından reddinin gerektiğini, ücretin ispatının yazılı delilerle kanıtlanma zorunluluğu olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yapılan yargılama, toplanan deliller, tanık beyanları, işçilik alacağı dosyası, emsal ücret araştırması ile hükme esas alınan 12.06.2023 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere; davacının 25.12.2008-30.09.2011 ve 01.01.2015-04.02.2015 tarihleri arasındaki dönemlere yönelik talebinin senetle ispat sınırını aştığı, yazılı delil bulunmaması nedeniyle de bu dönemlere ilişkin talebinin reddinin gerektiği, 01.10.2011-31.12.2014 tarihleri arasındaki döneme ilişkin talebinin ise senetle ispat sınırının altında olduğu anlaşılmakla, anılan dönemde davacının gerçek ücretinin bildirilen ücretin üzerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile

Davacının davalı iş yerinde geçen hizmet sürelerindeki prime esas kazançlarının;

01.10.2011-31.12.2011 tarihleri arasında günlük 59.98 TL

01.01.2012-30.06.2012 tarihleri arasında günlük 63,53 TL

01.07.2012-31.12.2012 tarihleri arasında günlük 67,40 TL

01.01.2013-30.06.2013 tarihleri arasında günlük 70,12 TL

01.07.2013-31.12.2013 tarihleri arasında günlük 73,20 TL

01.01.2014-30.06.2014 tarihleri arasında günlük 76,75 TL

01.07.2014-31.12.2014 tarihleri arasında günlük 81,27 TL olması gerektiğinin tespitine,

İcra Takibi ile ödendiği anlaşılan net 11.642,07 TL fazla çalışma ücreti, net 497,49 TL genel tatil ücreti ve net 5.813,05 TL yıllık izin ücret alacaklarının dönemin prime esas kazanç tavan miktarlarını aşmamak koşuluyla davacının 2015/02 dönemi prime esas kazanç matrahına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine,

fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: 1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu, davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini, iddiaların dosya kapsamındaki mevcut delillerle kanıtlandığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Vekilinin İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; iddiaların yersiz olduğunu, somut gerçekliğe dayanmadığını, ücrete ilişkin herhangi bir yazılı delilin dosyaya sunulamadığını, Mahkemece hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3.Davalı SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı verildiğini, hatalı karar tesis edildiğini, Kurum işlemlerinin mevzuata uygun olduğunu, tanık beyanları ve bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacının 25.12.2008-30.09.2011 ve 01.01.2015-04.02.2015 tarihleri arasındaki dönemlere yönelik talebinin senet ispat sınırını aştığı, yazılı delil bulunmaması nedeniyle bu dönemlere ilişkin talebin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, 01.10.2011-31.12.2014 tarihleri arasındaki döneme ilişkin talebin ise senetle ispat sınırı altında kaldığı anlaşılmakla, bu dönemin tanık beyanları, emsal ücret araştırmaları ve alacak davasında tespit edilen ücrete göre yapılan değerlendirme ile talebin kabulü yerinde görüldüğünden, istinaf başvurularının Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Vekilinin Temyiz Sebepleri Davalı Şirket vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Davalı SGK Başkanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri Davalı SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sigorta primine esas ücretlerin tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi.

3.Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR