KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/8906 E., 2024/11661 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/238 E., 2024/1316 K.
- Karar
- Esastan ret
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 8. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/197 E., 2022/474 K.
Karar Metni
679 kelime·3 dk okuma·11 bölüm
Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili, müvekkili davacının davalı şirket emrinde 15.09.2002-18.09.2013 tarihleri arasında şoför olarak fasılasız çalıştığını, ancak işverenlikçe müvekkilinin hizmetlerinin Kuruma eksik bildirildiğini, bazı dönemlerde ise başka işverenlikler üzerinden hizmet bildiriminde bulunulduğunu, davacının aylık ücretinin 1.150,00 TL olmasına rağmen prime esas kazançlarının asgari ücret üzerinden bildirildiğini belirterek, davacı müvekkilinin 15.09.2002-31.10.2002,01.01.2004-30.04.2004,01.06.2004-28.02.2005 ve 01.09.2005-31.01.2006 arası geçen hizmetlerinin ve prime esas kazançlarının tespitini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı şirket vekili, davacının müvekkili emrinde 28.09.2010-18.08.2013 arası asgari ücret karşılığı araç şöforü olarak çalıştığını, 28.09.2010 tarihinden önce herhangi bir çalışmasının olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.
Davalı Kurum vekili, sigorta sicil dosyası içerisinden ... Ltd. Şti ünvanlı işyerinden davacı adına 31.10.2002 tarihli işe giriş bildirgesi verildiği, bildirge uyarınca 31.10.2002-31.12.2003, 01.05.2004-31.05.2004 ve 01.03.2005-31.08.2005 arası hizmet bildirildiğini, ... Ltd. Şti ünvanlı işyerinden 21.02.2006-27.09.2010 arası hizmet bildirildiğini, davalı işverenlik tarafından 28.09.2010-18.09.2013 arası hizmet bildirildiğini, dava konusu dönem içerisinde ise, davacı adına herhangi bir hizmet bildirimi bulunmadığının anlaşıldığını, dava konusu hizmetlerin hak düşürücü süreye uğradığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı Ankara Atık ve Makina Ticaret San. Ltd. Şti'ye ait 1078682 sigorta numaralı iş yerinde, 01.01.2004-30.04.2004 tarihleri arasındaki dönemde 120 gün, 01.06.2004-28.02.2005 tarihleri arasındaki dönemde 270 gün, 01.09.2005-31.01.2006 tarihleri arasındaki dönemde 150 gün, olmak üzere toplam 540 gün süre ile hizmet akdi ve asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davalı Kurum vekili, Mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu, hak düşürücü süre yönünden davanın reddi gerektiğini, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan eksik inceleme sonucunda hüküm kurulduğunu, sadece tanık beyanlarına göre rapor düzenlenmesinin kabulünün mümkün olmadığını, kurumca yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.
Davalı Ankara Atık ve Makine Tic. San. Ltd. Şti. vekili, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, mahkemece toplanan deliller hatalı değerlendirilerek, eksik inceleme ve hatalı ve eksik bilirkişi raporuna dayanarak karar verildiğini, davacının iyi niyetli olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
B.Temyiz Sebepleri Davalılar vekilleri istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 15.09.2002-31.10.2002, 01.01.2004-30.04.2004, 01.06.2004-28.02.2005 ve 01.09.2005-31.01.2006 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 ncu maddeleridir.
3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/8906, K. 2024/11661, 25 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama