Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/8919 K.2024/10463

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının SSK ve Bağ-Kur kapsamında hizmetleri olduğunu, sadece SSK hizmetleri ile aylığa hak kazanabilecek durumda olduğunu, kurumun ise emeklilik talebi üzerine 2829 sayılı Kanun'a gerekçe göstererek hesaplama yaptığını, davacının SSK hizmeti tek başına aylığa yeterli olduğundan içtihatlar uyarınca hizmet birleştirilmesi yapılamayacağını belirterek, davacının Bağ-Kur hizmetleri nazara alınmaksızın sadece SSK kapsamındaki hizmetleri ile 01.08.2019 tarihi itibariyle SSK yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitine, buna göre mahrum kalınan fark aylıkların yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesine özetle; Kurum işlemlerinde mevzuata aykırılık bulunmadığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 01.08.2019 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti ile fark aylıklarının yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekili istinafında özetle; Kurum işlemlerinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki bilgi ve belgelerden, 01.08.1967 doğumlu olan davacının 01.12.1989- Ocak/2013 tarihleri arasında 7594 gün 4/a kapsamında,1991-1992 arası 7 ay 4/c kapsamında, 2013-2019 yılları arasında da 6 yıl 4 ay 23 gün 4/b kapsamında sigortalı hizmetinin bulunduğu, davacının tahsis talebinde bulunduğu ve davacıya tüm hizmetleri dikkate alınarak 10235 gün üzerinden 4/b sigortalılığı kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, davacı tarafından kuruma bağlanan aylığın az olduğu gerekçesiyle müracaat edildiği,

Kurum tarafından bağlanan aylık işleminde hata bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun reddedildiği, davacının 01.08.1967 doğumlu olup, davacı adına 01.12.1989- Ocak/2013 tarihleri arası toplam 7594 gün 4/a kapsamında hizmetinin bulunduğu, sigortalılık başlangıç tarihi 01.12.1989 esas alındığında, 4/a sigortalılığı kapsamında aylık bağlanabilmesi için 52 yaş 25 yıl sigortalılık süresi ve 5525 gün prim gün sayısına tabi olduğu, tahsis talep tarihinde 52 yaşını doldurmuş olduğu,

o halde, davalı SGK tarafından davacıya hizmet birleştirmesi uygulanmaksızın müstakilen mülga 506 sayılı (4/a sigortalılığı kapsamında) Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması gerekirken tüm hizmetleri toplanarak toplam hizmet üzerinden aylık bağlanması hatalı olup, davanın kabulüne yönelik mahkeme kararının yerinde olduğu anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, 2829 sayılı Kanun'a göre hizmet birleştirilmesi yapılmaksızın münhasıran 4/a sigortalılık süresi dikkate alınarak davacıya 01.08.2019 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2- Mülga 506 sayılı Kanun'un geçici 81 inci maddesi ile 2829 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,