Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/8996 K.2024/13345

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, aksine Kurum işlemlerinin iptali ile davacıya 01.12.2021 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı tahsisine, ödenemeyen aylıkların yasal faizleriyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının aylık talebinin reddine dair Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın kabulü gerektiğini, davacının talep tarihi itibariyle yaşlılık aylığı koşullarını taşıdığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı tahsisi ile ödenmeyen aylıkların yasal faizleriyle ödenmesi istemine ilişkindir. 04.05.1963 doğumlu davacının, Türkiye'de 19.06.2014-23.06.2014 tarihleri arasında 5 gün 4/1-a kapsamda sigortalılık süresinin bulunduğu, 18.07.2014 ve 15.04.2015 tarihleri arasında yaptığı 3201 sayılı Kanun kapsamındaki borçlanma ödemeleri ile toplam 3670 gün 4/1-a kapsamda sigortalılık süresinin bulunduğu, davalı Kurumun 18.07.2014 tarihli borçlanmayı 4/1-b kapsamda alarak davacının tahsis talebini reddi üzerine eldeki davanın açıldığı, Mahkemece yaşlılık aylığı tahsisi koşullarının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının Yargıtay onamasından geçerek kesinleşen Mahkeme kararı ile Türkiye'de sigorta başlangıç tarihinin 01.09.1981 olduğu, yaşlılık aylığı tahsis talep tarihi itibariyle 58 yaşında olan davacının toplam 3675 gün 4/1-a kapsamda sigortalılık süresinin bulunması nedeniyle 506 sayılı Kanun'un Geçici 81/C/bd kapsamda yaşlılık aylığı tahsis koşullarını taşıdığı anlaşılmakla, davacıya talebi gibi yaşlılık aylığı talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yani 01.12.2021 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına ve 5510 sayılı Kanun'un 42. maddesi gözetilerek, hak edilen aylıkların 01.03.2022 tarihi başlangıç kabul edilerek,

her bir aylık için hak kazanılan tarihten itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerekitrir.

VI.KARAR