Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/918 K.2024/1898

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 28.06.2017 tarihinde iş yerinde bakım servis elemanı olarak çalışırken sülfürik asit tankının vanasının patlaması sonucu iş kazası geçirdiğini iddia eden davalının söz konusu iş kazası ile ilgili meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK Başkanlığı vekili, davacıya ait iş yerinde çalışmakta iken 28.06.2017 tarihinde iş kazası geçiren ...' e Kurum Sağlık Kurulunun 05.03.2021 tarihli kararına istinaden çalışır aldığı tarihi takip eden ( 21.07.2017 çalışır) aybaşı itibari ile 8100266570 tahsis numarası ile % 27 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden iş kazası geliri bağlandığını, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 02.08.2021 tarih, 2021/12162 sayılı kararında sigortalının maluliyet oranının %27 (yirmiyedi) olduğunun tespit edildiğini, Kurum işlemlerinin haklı ve yerinde olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... adına davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "...

1. İş Mahkemesinin 2019/148 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde, sigortalı tarafından 28.06.2017 tarihli iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat bedelinin işverenden tahsili istemiyle dava açıldığı, mahkemece yargılama sırasında alınan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 02.08.2021 tarihli kararı ile davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %27 olduğunun ve kontrol muayenesi gerekmediğinin tespit edildiği,

alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 23.02.2022-3717 sayılı raporu ile davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 21.07.2017 tarihinden itibaren %0 olduğunun tespit edildiği, çelişki üzerine bu kez alınan Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 24.11.2022-3275 sayılı raporu ile davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 21.07.2017 tarihinden itibaren %0 olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

... 1. İş Mahkemesinin 2019/148 Esas sayılı dosyasında alınan Adli Tıp raporları dikkate alındığında, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinde ve yukarıda ayrıntılarına yer verilen Yargıtay içtihatlarında belirtilen prosedüre uygun olarak davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranı (sürekli iş göremezlik derecesi) tespit edilmiştir.

Bu durumda davalının 28.06.2017 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 21.07.2017 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybı oranının %0 olduğunun tespitine karar vermek gerekmiş..." gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı sigortalı ...’ün 28.06.2017 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 21.07.2017 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybı oranının %0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili. Davacı ile davalı arasında ... 1. İş Mahkemesinin 2019/148 Esas sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 23.02.2022-3717 sayılı raporu ile davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 21.07.2017 tarihinden itibaren %0 olduğunun tespit edildiğini,

çelişki üzerine bu kez alınan Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 24.11.2022-3275 sayılı raporu ile davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 21.07.2017 tarihinden itibaren %0 olduğunun tespit edildiğini bu rapor zaten mevcutken ve benzer bir konuda başka bir dava sürüyorken işbu davanın açılmasının hukuka aykırı olduğunu, açılan davanın tespit davası olması nedeniyle karşı vekalet ücretinin de çıkmaması gerektiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili, ... 1.İş Mahkemesince görülen tazminat davasında, ilgilinin maluliyet dosyasının Sosyal Sigorta Yüksek sağlık Kurulu tarafından değerlendirilmesi sonucu alınan 02.08.2021 tarih, 2021/12162 sayılı kararda.

Sigortalının 28.06.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı maluliyet oranının, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde % 27 (yirmiyedi) olduğuna başka birinin bakımına muhtaç durumda olmadığına, düzeltme kaydıyla kontrol muayenesinin gerekmediğine karar verildiğini, iş bu davanın 27.04.2023 tarihli duruşmasında, ...

1. İş Mahkemesi'nde görülen tazminat davasında düzenlenen Adli Tıp Kurumu sağlık raporlarına karşı beyanda bulunmaları için kendilerine süre verilmiş olduğunu, ...

1. İş Mahkemesinde görülen davada Kurumun taraf olmadığı ve ayrıca raporların Mahkemece kabulü halinde dahi yüksek sağlık kurulu raporu ile adli tıp raporu arasında çelişki olması halinde dosyanın Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilmesi gerektiğini beyan dilekçelerinde belirtmiş olmalarına rağmen, Mahkemece, kesinleşmeyen ...

1.iş Mahkemesi kararına göre ve dosya Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilmeksizin davanın kabulüne karar verildiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,