Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9246 K.2024/12777

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve prime esas ücretin tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 2006 yılı Şubat ayında davalı işverenliğe bağlı olarak home-ofis şeklinde halkla ilişkiler pozisyonunda çalıştığını, davalı işverene bağlı Ankara şubesinin açılmasının ardından davacı adına girişin 01.06.2006 tarihinde yapıldığını, davacının sigorta kaydının zaman zaman başka şirketler üzerinden bildirildiğini, aynı şartlarla ... firmasında çalışmasına rağmen, 01.10.2011 tarihinde çıkışının yapılarak 03.10.2011 tarihinde İzmir Bürosan'ın devamı niteliğinde olan ... isimli firmasında giriş gösterildiğini, 29.11.2011 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını,

2012 yılı Şubat ayında İzmir Bürosan şirketinde çalışması teklifi yapıldığını, bunun üzerine Mart 2012-27.07.2013 tarihine kadar İzmir Bürosan firmasında çalıştığını, davacının 2006-2008 tarihleri arasında 1.500,00 TL, 2008-2010 1.800,00, 2011-2013 1500,00 TL ücret aldığını, aylık 240,00 TL yemek ücreti ve 70,00 TL asgari geçim indirimi aldığını ifade ederek davacının 2006-2011 yılları arasında davalı işverenliğe bağlı olarak çalıştığının tespitine, davacının 2006 yılı içim SGK girişi yapılmayarak ödenmeyen şubat mart nisan mayıs aylarına ait 4 aylık ödenmeyen primlerin ödenmesine,

2006- 2011 yılları arasında asgari ücret üzerinden gösterilen prim farklarının SGK'ya ödenmesine karar verilmesini, davacının 2006 yılı 9. ayından 2011 yılları arasında çalışmalarının tespitine, davacının ev ofis olarak kullanılan yerde 4 aylık çalışması gereği ödenmesi gereken primlerin ödenmesine; eksik primlerin tespiti ile prime esas kazancın tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili 12.05.2016 tarihli dilekçesi ile davalı nezdinde 2006 yılı 9. ayından itibaren çalıştığının tespitini talep ettiklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 2009 yılı 12. ayından 1.117,25 TL, 2010 yılı 3 ve 4. aylarında 1.117,25 TL, 2010 yılı 5. ayında 1.047,50 TL, 2010 yılı 6. ayında 1.075,90 TL, 2010 yılı 7. ayında 935,80 TL, 2010 yılı 8. ayında 1.173,80 Tl, 2010 yılı 9 ve 10. ayında 1.173,80 TL prime esas kazanç üzerinden çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık hizmet tespiti ve prime esas ücretin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi, 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanun'un 80 inci maddesinin birinci fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR