Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9332 K.2024/12963

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıya maluliyet aylığı bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Konya Kurum Sağlık Kurulunun 17.03.2021 tarih 20217000081 sayılı kararında çalışma gücünün en az %60 ını kaybetmediğine karar verildiğini, 14.06.2021 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu kararında davacının çalışma gücünün en az %60 ını kaybetmemiş olduğunu, bu nedenle malul sayılamayacağına oy birliği ile karar verildiğini, davacının toplam 1401 gün çalışmasının bulunduğunu ve 1800 gün şartını yerine getirmediğini, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğu hususunda Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp Kurumu raporları arasında çelişki bulunmadığı anlaşıldığından ATK 2 nci Üst Kuruldan rapor alma yoluna gidilmediği; davacının çalışma gücünü en az %60'ını kaybetmemiş olduğu ve malulen emekli olma şartlarını taşımadığı tespit edildiğinden davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "davacının 17.02.2021 tarihinde çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiğinin tespitine dair sağlık kuruluşuna sevk talebi üzerine, Konya Kurum Sağlık Kurulu'nun 17.03.2021 karar tarihli kararında çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediğine karar verildiği, davacının itirazı üzerine Yüksek Sağlık Kurulu'nun 09.062021 tarihli kararı ile çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına karar verildiği,

yargılama aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 28.09.2022 tarihli kararında, davacıda mevcut meme kanseri hastalığı nedeniyle 03.08.2013 tarihli Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği gereğince Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nin patoloji raporunun düzenlendiği 07.08.2014 tarihinden itibaren 18 ay süreyle çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmiş olduğu,

malul sayılması gerektiği, bu sürenin bitimi itibariyle ve halihazırda mevcut hastalığının nüks ve metastazının saptandığına dair tıbbi belge mevcut olmadığı cihetle 03.08.2013 tarihli Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında değerlendirildiğinde çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılmayacağına oy birliği ile karar verildiği, davacı sigortalının ilk defa 16.09.2003 tarihinde çalışmaya başladığı ve toplam 1402 gün prim ödeme gün sayısının bulunduğu anlaşılmaktadır.

... Davacı tarafından istinaf edilen kararda; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, kamu düzenine aykırı bir hususun tespit edilmemiş olmasına, ve özellikle Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp Kurumu raporları arasında çelişki bulunmaması ve davacının 5510 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinde bahsi geçen şartları taşımamasına göre yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacının Adli Tıp Kurumunca eksik inceleme sonucu rapor hazırlanması sebebiyle mağdur edildiğini, zira davacının %64 engelli raporu mevcut olup, %64 engelliliği olan davacının çalışma gücünü %60 oranında kaybetmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık davacıya maluliyet aylığı bağlanıp bağlanamayacağına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden alınan raporların aynı doğrultuda olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR