Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9459 K.2024/9638

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı SGK Ereğli Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından tanzim edilen “03.02.2016 tarihli 2014/029519, 2014/029520, 2014/029521, 2013/076412, 2013/076411, 2014/043135, 2015/016494, 2015/016495, 2015/016496 ve 2015/048397 takip numaralı” ödeme emirlerinin müvekkilleri ..., ... ve ... muhatap gösterilerek tebliğ edildiğini, işbu ödeme emirlerinin asıl borçlusunun “Güneydoğu Anadolu Universal Sağlık Hizmetleri A.Ş.” olduğu ve 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35 inci maddesi dayanak gösterilerek müvekkilim şahıslar adına düzenlendiğini,

“Güneydoğu Anadolu Universal Sağlık Hizmetleri A.Ş.” nin borçlarından dolayı müvekkili şahıslar adına tanzim edilen ödeme emirlerinin müteaddit tarihlerde kendilerine tebliğ edilmesi akabinde her biri adına söz konusu ödeme emirlerine karşı 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7 nci maddesi ve 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi uyarınca öncelikle davalı Kuruma itiraz edildiğini, davalı Kurumun 02.03.2016 ve 03.03.2016 tarihli yazı cevapları ile her üç müvekkilinin de borçtan sorumlu olduğu gerekçesi ile ödeme emirlerinin iptal edilmediğinin bildirildiğini,

söz konusu şirketin aktifleri ve ödeme kabiliyeti hakkında bir araştırma ve rapor bulunmadığını, şirket bünyesinde bulunan hastanelerin ruhsatları, isim hakları, taşınmazları, tıbbi cihazları çok ciddi bir değere sahip olduğunu, şirketin prim borçlarının müvekkillerinden talep edilmesi, ayrıca şirkete ödeme emri gönderilip gönderilmediği ve haciz tatbik edilip edilmediği hususları ortaya konulmaksızın, ödemelerin yapılmadığından bahisle doğrudan yönetim kurulu üyeleri olduğu iddia edilerek müvekkillerim adına ödeme emri tanziminin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu belirterek,

dava konusu ödeme emirlerinin iptalini yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; yetkisiz ve görevsiz Mahkemede davanın açıldığını davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince; "1-Davanın kısmen kabulüne, dava konusu Ereğli Sosyal Güvenlik Merkezinin 2014/43135 takip nolu ödeme emrinin ve 2015/16495 takip nolu ödeme emrinin davacı yönünden iptaline,

2-Dava konusu Ereğli Sosyal Güvenlik Merkezinin 2013/76411, 2013/76412, 2014/29519, 2014/29520, 2014/29521, 2015/16494, 2015/16496 ve 2015/16497 takip nolu ödeme emirlerinin iptaline dair davanın reddine" karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle: 1-Yerel mahkemenin bir kısım dosyalarda ödeme emri iptali işleminin yasal dayanaktan yoksun olduğu,

2-Kararın müvekkil Kurum lehine kaldırılmasının gerektiği, Gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: 1-Dava konusu ödeme emirlerinin tamamının iptaline karar verilmesinin gerektiği,

2-Dava konusu ödeme emirlerinin tamamı hakkında iptal kararı verilmediği takdirde, müvekkilinin sorumluluğu temsil ve ilzam yetkisinin ilan edildiği tarih aralığı ile sınırlı olup, İlk Derece Mahkemesince bu tarihlerin yanlış belirlendiği,

Gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı Kurum tarafından davacıya dava dışı Güneydoğu Anadolu Üniversal Sağlık Hizmetleri A.Ş.'nin Kuruma olan borçlarından dolayı ödeme emirleri gönderildiği, ödeme emrilerine konu borçların muhtelif 2013/1-2015/7 aylar arası prim, idari para cezası, damga vergisi ve işsizlik primi borçlarından oluştuğu, söz konusu ödeme emirlerinin 15.02.2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, iş bu davanın 16.03.2016 tarihinde açıldığı,

ancak Kurumdan gelen 02.03.2016 tarihli yazıda davacı tarafından ödeme emirlerine karşı 19.02.2016 tarihinde itaraz edildiği, itiraz üzerine Kurum tarafından verilen cevabi yazının 09.03.2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiğinin belirtildiği, ticaret sicili kayıtlarına göre davacının şubat 2013 Nisan 2016 arası söz konusu şirketin başkan yardımcısı (temsille yetkili) olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, idari para cezaları yönünden cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza'' gerekçesi ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ve davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili ve davacı vekili; istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, ödeme emrinin iptali talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci; 6183 sayılı Kanun'un 35, mükerrer 35, 103 üncü maddeleri ve 5510 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin c bendi gereğince 01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesidir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı ve davalı Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,