Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9737 K.2024/9754

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 27.08.2008 ile işine son verilme tarihi olan 20.04.2011 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesi ile müvekkili Kurumun bu davada taraf olamayacağını, Kurumun davalı sıfatının olmadığını, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, dava dilekçesinde davalı ...'nun 27.08.2008 - 20.04.2011 tarihleri arasında çalıştığı belirtilmiş ise de davacının Kurum kayıtlarında bu süre içerisinde çalıştığının tespit edilemediğini, müvekkili Kurumun davalı sıfatı bulunmadığından ve diğer itirazları nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.03.2016 tarihli ve 2015/148 Esas, 2016/285 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davacının davalı iş yerinde 27.08.2008 - 30.04.2009 tarihleri arasında 245 gün, 01.07.2009 - 20.04.2011 tarihleri arasında 488 gün hizmetinin olduğu ve asgari ücret karşılığında çalıştığı hususunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21. Hukuk (kapatılan) Dairesinin 04.06.2018 tarihli, 2016/11547 Esas, 2018/5307 Karar sayılı ilamında; davalı ... Turizm Nakliyat Petrol İşletmeciliği San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 03.03.2015 tarihinde TTK'nın geçici 7 nci maddesi gereğince ticaret sicilinden re'sen terkin edildiği böyle olunca, Mahkemece davacıya, davalı şirketin ihyasını sağlamak amacıyla dava açması için uygun süre verilmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken tüzel kişiliği kalmayan davalı şirket hakkında hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'nun, davalı ... Turz. Nak. Petrol İşletmeciliği San ve Tic Ltd. Şti'.ye ait 249310101106921004203-67 sigorta sicil nolu işyerinde 27.08.2008-30.04.2009 tarihleri arasında 245 gün ve 01.07.2009-31.05.2010 tarihleri arasında 330 gün hizmet akdi ile ve dönemin yasal asgari ücretiyle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, davacı ile arasında işçi işveren ilişkisi olmadığını, dinlenen tanık ifadelerinde davacının çalışmalarının düzenli bir çalışma hayatının olmadığının belirtildiğini, davanın kötü niyetle açıldığını, alınan bilirkişi raporunda aleyhe hususları kabul etmediklerini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili; yetersiz ve çelişkili tanık beyanlarına itibarla karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,